SURF NA COSTA DA MORTE

Brais e Dani en Rostro...

2012-02-10T23:02:00.003+01:00

Unha tarde calquera, despois dun baño mañanero, achégome ata Rostro pola posibilidade de ter un segundo baño. Nestes segundos baños, tralo cansancio coa correspondente sesión de frío, aumenta a pereza/prejisa/vagancia/desazón/cansancio...que fai que inevitablemente suba bastante o nivel de esixencia con respecto á calidade das olas.
Vamos, que ten que estar moi bonito de dios para botarse por segunda vez un día de frío :)

E cando existe a posibilidade de sacarlle unhas fotos a dous amigos, as posibilidades de quedar en terra aumentan.
Aquí van unhas fotos que lles fixen a Dani Trillo e a Brais de Ézaro

Brais "cutbackeando" (sin enfuciñar, aínda que pareza o contrario)

Dani perfeccionando o seu botom

Secuencia (manobra rematada)

Si tivera que escoller unha foto que definise para min o surf, escollería esta:

Despois de un bo botom

Ven un bo xiro

Noraboa a Brais polo nivelazo que está collendo a pasos de xigante e a Dani por ese dominio con tan só un aniño de experiencia ;)

E de propina esta fotiña que describe moi ben como me sinto agora mesmo :)

Unha apertaza a todos!!

Viaxe aos alpes (avance)

2011-12-11T05:27:00.001+01:00

Moi boas rapaces!
Sempre me escuso coa falta de tempo á hora de actualizalo blog... Pero agora mesmo atópome no pais vasco, camiño a casa despois dunha das mellores (por non dicir a mellor) viaxes que me peguei. Así pois xa levo unhas trece horas de bus e so me quedan outras 11 para chegar a coruña.

O tema é que con todo este tempo... Pensei que estaria ben poder actualizar dende o movil (acabo de adquirir o galaxyII e estou como neno con zapatos novos). Busquei unha aplicacion de blogger et voilà! Aqui estou. Pronostico unha nova etapa para o blog. De entradas mais cutres pero mais frecuentes ;)
Apertas para todos!!

Viaje a cuándo

2011-11-28T12:16:00.003+01:00

Recordando e traducindo para amigos de fóra :)

"8:00 am
Por suerte, muchas cosas que hacer. Un día cargado de tareas, por suerte, todas relacionadas con temas que me gustan y divierten.

Para comenzar el día, una nueva rutina, ir a surfear haya lo que haya. Decidí desistir en el intento de ir al gimnasio y sustituir ese gasto por gasolina para ir a la playa. Cambio local cargado de alientos por naturaleza cargada de salitre y frescor, máquinas y ruidos por elementos puros y sensaciones. Poleas por agua. Suelo por mar. Natura

9:00 am
Por suerte, hay olas y sin viento. Camino por la arena hasta estar en frente del pico que más me gusta. El bienestar hace que, por suerte, disfrute de como cada grano de arena masajea mi planta del pie. Allí, los dos solos. El mar y yo. Nadie más. Sonrío al bailar con unas cuantas olas, me río con otras que me tiran.... y salgo.

10:am
Con la sensación de tener el día hecho, con las pilas cargadas para inventarme un día nuevo... me dirijo al coche, pero no sin antes hacer una pequeña paradita. Una pequeña laguna con agua totalmente cristalina y calmada me invitaba a sumergirme en ella

(escúchala mientras sigues leyendo)

Rompo, muy despacio, ese suave cristal de agua templada, virgen.
Acaricio, muy despacio, el agua, por arriba, por abajo. Con las yemas de los dedos intentando sentir todo remolino milimétrico que producía mi movimiento, despacio. Me tumbo amantándome con la superficie del agua. Boca arriba, mirando el cielo azul, sintiendo la temperatura...despacio. Haciendo el muerto, sintiéndome más vivo que nunca. Despacio.

Empiezo a relajar todos los músculos del cuerpo. Que no se me escape ni uno. Desde las cejas a los hombros. Desde las manos a los pies, desde el cuello a las pestañas.

Me mimeticé de tal forma con el agua, con su temperatura, con el momento... que sin dudarlo me quité el traje de neopreno. Con movimientos suaves para no romper la magia. Poco a poco, sin prácticamente abrir los ojos. Despacio.

Completamente desnudo, en cueros, como mamá me trajo al mundo. Mamá; agua; aire; yo; agua; infinito; nada; cielo; agua. Mucho más que palabras. En su sentido más intenso. Las palabras comenzaron a desaparecer del pensamiento, despacio. Hasta que el pensamiento calla.

Boca arriba, comencé a relajarme más y más. Ni una sola célula de mi cuerpo trabajaba. Todas dormían. La respiración cada vez más lenta. Cada vez flotaba menos. Como si la naturaleza me quisiese engullir y yo estuviese de acuerdo. Sonriendo. Los tres palmos de profundidad permitieron que entrase en contacto con la arena, muy suavemente... despacio. Escuchaba como mi respiración iba cada vez más lenta, cada vez hundiéndome más y más. El agua llegó a los oídos, escucho agua, llegó a los ojos... y me quedaron fuera del agua, únicamente, los orificios de la nariz .
Era como respirar debajo del agua. Era no, respiraba debajo del agua. Cada vez escuchaba menos la respiración, cada vez menos aire. Hasta casi dejar de necesitarlo, o dejar de escuchar..

No escuchaba silencio, no porque no lo hubiera, sino porque no escuchaba
No veía negro porque tuviera los ojos cerrados, sino porque dejé de mirar.
El aire, puro, se convirtió prácticamente innecesario.
No notaba frío o calor, porque no notaba.
No estaba feliz ni triste, porque no estaba. No era.
Dejé de estar. Allí.
No sé a dónde, pero a algún sitio fui. Fuera de ese cuerpo.
No sé a cuándo.
No sé en dónde.
Pero estaba tan claro... tan fácil... tan sencillo...
Solo había que dejarse arrastrar por el momento.

Como antes de nacer

No era humano. No sé si era. Pero me sentía célula.
No sé si pasaron segundos, minutos o horas...
Dejé de existir como humano para ser animal. Ser agua

PAZ ABSOLUTA
..........

Después de ese viaje, a medida que me iba haciendo dueño de mi cuerpo, notaba como si tuviera que vestirme mi propio cuerpo para comenzar a ser dueño de él de nuevo. Primero me vestí un brazo, notando como cada célula nerviosa iba cobrando vida, después otro brazo, me fui embutiendo en el tronco y por último las piernas. Cuando llegué a notar los dedos de los pies ya estaban desperezándose todas las células nerviosas del cuerpo como si despertaran por primera vez. Bostezando sonrisas.

Pensaba que posiblemente habría vivido uno de los momentos más especiales y agradablemente raros de toda mi vida.
A medida que comenzaba a moverme, despacio, a abrir los ojos, levantarme, a gobernar las extremidades como si fueran nuevas, como recién nacido, a caminar... me iba humanizando. Hasta ser consciente de que posiblemente podría haber estado casi una hora en el vientre materno. Hasta darme cuenta de que no me importó absolutamente nada si había alguien mirando o no. Me entró la risa. Me "reseteé" en mi mundo sin pensar si quiera en que podía haber alguien más.

Si hay vida, muerte y otro estado más, algo más intermedio, yo estuve cerca, o, por lo menos, esa fue la sensación. Y lo que importa, son las sensaciones. Nada más.

"Antes muerto que sin vida"

Rubén P

Unha de videos

2011-11-14T02:28:00.003+01:00

Moi boas!

Agora deume pola edición de video (xa levaba moito tempo con moitas ganas de atacar este campo).
E aínda que polo de agora son o novato dos novatos e só sei o máis "basiquísimo" deste fascinante mundo... aquí vai o meu primeiro video editado:

Trátase de imaxes que ía gravando cando podía sacala cámara durante a rodaxe da última película que fixemos dirixida por Jorge Algora

Como vedes, pouco máis fixen que cortar pegar e poñer unha musiquiña chula (ben howard). Foi gravado coa canon 550D e o 50mm 1.8 e editado co adobe premiere pro cs5.

Aquí tedes un avance do making of desta mesma película (neste si que saio jeje)

E o seguinte video foi gravado coa mesma cámara montada no oktokopter e estabilizado co after effects cs5 pro

É o faro de Touriñan. Recomendo ver o video a full hd (1080) e a pantalla completa.

Apertas!!

Fotos dunha sesión en Vilar, Ferrol

2011-10-20T22:58:00.003+02:00

Aterrizando me atopo.
Aterrizando en casiña despois duns meses frenéticos, de curro, de coñecer xente, de kilómetros e experiencias...
Pero diso mellor falo noutra entrada. Nesta surf e praia

Sesión en Vilar do 13/08/11

No seguinte enlace: VAN DE VERDE no minuto 13:30 entrevístanme polo tema do estado das praias, a súa limpeza etc... Un programa dos que fai falta, de concienciación ecolóxica. Unha aperta para Pablo Carballo (o presentador) e os seus compañeiros!

E a seguinte foto fíxena mentras pasaba a noite de cháchara co meu amigo Danix, en Sabón. Unha gran durmida na furgo para surfear o día seguinte ben cediño

Bueno, e vós que tal? ben? os fillos, a familia? :)
que non me olvidaba de vós eh

Apertas a todos os que seguides pasando por aquí!

Rematando un peeaaso de verán...

2011-09-02T03:23:00.000+02:00

Boas de novo!

Por aquí andamos despois deste mesiño de agosto pasado por auga. E non o digo polas chuvias, que tamén, (as plantas tamén teñen dereito a hidratarse, pensemos nelas), senon pola cantidade de persoas que este verán se animaron a aprender a facer surf, e por todas esas horas que pasamos na auga.

Uns repetiron de anos pasados, unha gran maioría comezaron de cero e algúns viñan de experimentar este deporte noutras escolas... en total unhas 55 persoas que cataron as ondiñas que a Costa da Morte nos foi regalando aos pouquiños.

Aprendimos en Mar de fóra, Carnota, Area Maior, Nemiña e Rostro. Ao non depender dun local fixo instalado na praia, collía a peaso furgo

(amigos... o meu prietomóbil, prietomóbil... amigos)

e quedaba cos alumnos na praia escollida...Alí onde as condicións fosen as mellores para iniciar aos rapaces. Bueno, rapaces e non tan rapaces, porque este verán tiven alumnos dende os 7 anos ata os 54, pasando por moito adolescente e por algunhas chicas majísimas que tamén rozaban a cincuentena

(Aquí Chelo e Victoria, dúas delas)

Un verán moi bonito, onde coñecín a unhas persoas estupendísimas, moito mar, moito surf, kayak, paseos, campamento de viveiro, windsurf, zodiac, xogos, veladas, rapazada, festas, furgoneteo para aquí e para alá, tamén bastante burocracia, amigos, mostra de teatro de Cee, pero sobretodo boa enerxía.

Ademais, a nivel interpretación tiven bastante sorte, porque ao acabar a rodaxe de Vilamor (a de hippies comuneiros), funme de campamento a Viveiro (que esto merécese outra entrada), pero en canto acabei o campa, o día seguinte funme a pontevedra a gravar unha curta; despois en agosto tivemos función de teatro con Volpone en Cee, e agora que estou acabando cos cursos de surf teño unha convocatoria para un micromicropapeliño na película de Jose Luis Cuerda ("Todo es silencio") e o 18 arrancamos a rodaxe dunha película na que estou como protagonista!! E incluso ao acabar a rodaxe da peli pode que teña algo máis pero isto xa o confirmarei cando poida confirmalo.

Vamos, que entre todo esto, as novas amizades, a furgo, e todo... pff, vamos, que estou que non cago, falando en plata.

Quero mandarlle unha apertaza tremenda a todos os que, por pouquiño tempo que pasárades comigo, formástedes parte do meu verán.

Blog ... tirando a desatendido :)

2011-07-06T21:03:00.004+02:00

Mentres escoitaba esta canción...

(prohibido seguir lendo sen estar escoitándoa)

...despois dunha siesta destas largas que che deixan máis tonto e confuso do que xa estabas, púxenme a revolver no blog como quen mete a man ata o fondo do baúl dos recordos buscando non se sabe que.

A verdade, parece mentira que un puñado de ceros e uns, códigos html`s, e pixels colocados dunha forma determinada... poidan levarte a distintos momentos da túa vida, e transmitirche sensacións case como se fose un olor. É o que teñen as palabras, as fotos, e os videos. É o que agradezo de ter escrito tanto sobre a miña vida nestes xa catro anos de blog. Teño un baúl online de recordos non materiais. Que aínda que non teña a mesma maxia que un palpable e "ulible", algunha para min si que a ten. Podo preguntarme: ¿que facía eu no Outubro do 2009? e ir a velo :)

Recordo que cando comecei a sentarme fronte o orde a escribir tonterías varias, estaba preparando as oposicións de mestre, e supoñía para min un momento de liberación. Escapar dos apuntes e dun aturullamento cerebral para dar renda solta ás ideas, á imaxinación e charlar un rato conmigo mesmo e contigo ao mesmo tempo. Pero agora, por sorte, non teño nada de que escapar.

Unha, non teño uns apuntes ou traballo matador do que fuxir aínda que sexa mentalmente; Estou saboreando cada segundo da miña vida e non sinto a necesidade de compartila tanto coma antes. Que me segue gustando, compartir, pero non é para nada unha prioridade.
E dúas, que sempre teño traballo (que me gusta) acumulado (pero non me gusta que se me acumule). Agora, por exemplo, o photoshop está pasando un lote de fotos a B/N para non sentirme mal neste momento de "non eficiencia laboral".

Se non me puxen a escribir no que foi de mes foi porque pensaba: Antes de poñerme co blog teño que pintarlle o cuadro a Chus, ou o de Silvia, ou procesar estas fotos, ou entregar estas a fulano, ou o retrato de Aitor, ou ir a retocar tal mural, facer o cartel de cursos de surf, procesar aquel video...etc etc
É o que ten esta nova vida como autónomo. Que me permite o luxo de poder vivir de cousas que me gustan, pero as cousas non se fan solas. Fágase o que se faga, hai que traballar. Como se estás no paro, hai que traballar para buscar ou inventarse un traballo. E cando teño ratos libres gústame ir a surfear, ou coller a guitarra, ou o teclado, estar cos amigos...

Por iso actualizo menos (casi nada) e as visitas caen en picado mes a mes.
Por iso, non é que vaia cerralo blog, pero recoñezo que o estou deixando morrer.

Hai outro factor. Fenómeno facebook. Moito máis fácil e rápido compartir cousas, e ademais, moito máis interactivo no que se refire ás respostas da xente. Moitas veces currábaste unha entrada no blog e dábache a sensación de que escribías para ti e para as paredes. E despois autocollejéome dicindo: pero Rubén, se ti moitas veces visitas blogs, ves cousas que che gustan, e non deixas ningún comentario. Pero en fin, sómosche así de rariños.

E se algún está pensando: xa, pero co facebook so chegas a un número limitado de persoas, e cun blog chegas a todo o mundo. Pois por iso abrin o facebook (por se alguén me quere buscar: "Rubén Prieto Tomé"). Non poño cousas tan persoais como para que non poida ser público coma o blog. É máis, recoñezo que moitas entradas que teño colgadas no blog son máis persoais e íntimas que o que colgo no facebook...

Isto vai seguir aberto, pero supoño que o seguirei actualizando de pascuas en ramos. Por exemplo (porque sinto a necesidade de escusarme? jaja) agora veño de estar 3 semanas de rodaxe na Fonsagrada coa película de Vilamor (unhas paisaxes, experiencias e personazas impresionantes que me levo no peto), mañá temos función de teatro con Volpone en Cangas, despois quedan unhas semaniñas nas que recuperarei para rematar cursos de surf, cuadros, roupa surfcostadamorte etc... e o 17 marcho para Viveiro ao campamento de Area como monitor de windsurf ata o 28, e á volta xa empeza a temporada forte coa escola de surf.

Que por certo, aproveitarei este dominio (surfcostadamorte.com) para comezar a facer máis publicidade dos cursos de surf deste verán. Curioso. Mesma finalidade que a primeira entrada deste blog :)

Acaba de ocorrérseme un símil. Antes, retiña tódalas experiencias, fotos e anécdotas nun saco para contarchas aquí. E tamén para escribirmas nun minidiario (máis persoal) que tiña de "só cousas positivas" (recoméndollo a todo o mundo). Gardaba no saco, gardaba no saco, e despois dedicaba un tempo a quitalas do saco ordenadamente colocándoas nesta estantería.
Despois comecei a gardar, gardar e gardar, sen ter tempo a vacialo...ata que acabou rompendo o fondo do saco. E agora teño que esforzarme en non olvidarme das cousiñas que vou deixando no camiño, e de disfrutalas ese cachiño de tempo tan diminuto que tarda a experiencia en recorrer o saco dende a boca ata o chan. Momento tan efímero coma o presente.

Moitas moitas moitas apertas a todos os que estades lendo isto.
Aquí me tedes para o que precisedes

Pd: Merquei furgo!!
ç
(busco chapista bo e barato) :)

Non vai ser todo surf...

2011-06-04T15:33:00.002+02:00

Un par de videos interesantísimos relacionados co que está pasando no mundo

Moi simpático e didáctico

E este, dividido en tres partes, un pouco máis longo pero moooi recomendable.

Surf, longboard, SUP e golfiños por Nemiña

2011-05-23T01:35:00.004+02:00

Ola?
queda alguén por aquí? :)

Sen máis rodeos, déixovos unhas fotos que sacamos onte María Ledo e eu en Nemiña. Graciñas! vas ter que facerte un blog María, que as últimas veces que actualicei foi con fotos túas! jaja

A Alberto, se o ves na praia na que estás, podes estar tranquilo, non hai mellor opción no que se refire a calidade de ondas :)

Rapaciños que andan como poucos dos grandes

Grandes que con pouco mar gozan como rapaciños

A última hora había sitio para que un gozase camiñando pola auga co seu sup.

Mamíferos como peixes na auga

foto: Maria Ledo
foto: Maria Ledo
Toño Casais perfeccionando día a día

foto: Maria Ledo
foto: Maria Ledo
foto: Maria Ledo
Eu cada vez disfruto máis do longboard. Antes tiña a escusa de que tiña a táboa pequena a arranxar e non me quedaba outra que ir co tablón, pero agora que xa teño todo a punto..... parece que da pereza volver ao pouco volume. Minto, parece non. Dá pereza.
O long para todo é máis descansado
foto: Maria Ledo

Aínda que a esperanza de facer algún día algún xiro así, fai que un queira recuperar a manioabribilidade dunha short
foto: Maria Ledo

foto: Maria Ledo
Alégrame ver que cada vez hai máis rapazas na auga...

Falando de rapazas...

Ela é Sabela Arán, a prota de Vilamor (www.vilamor.es) peli que xa estamos ensaiando e en nada comezamos a gravar.

Nela teño un personaxe moi pequeniño, pero por pequeno que sexa, hai que colaborar na caracterización! pintazas!

Apertas a todos e disculpade o abandonadiño que teño o blog! cuestión de traballo graciñas a deus

Surf en Nemiña

2011-04-22T17:06:00.003+02:00

A semana pasada (ou fai dúas xa?) tivemos un par de baños en Nemiña.

Nun momento no que a marea baixara moito e as ondas eran rápidas e orilleras aproveitei para coller o meu pepino e disparar algunha que outra foto.

Sempre se agradece ter xente de nivel na auga porque collen calquer oliña e fan mil marabillas.

Aquí abaixo temos ao noso Moncho de Laxe facendo un floater

e acabándoo á perfección :)

Hoxe quero mandarlle un saúdo especial a Dani Trillo, un dos pupilos que comezou a surfear fai 4 meses escasos, xa mercou tablón, xa rompeu o invento en Rostro con 2,5m de ola, e xa parteu o tablón en Nemiña. Vas como unha moto!!

Apertas a todos e a disfrutar do que queda de Semana Santa!

Roubos en Mar de fóra

2011-03-20T16:16:00.004+01:00

Coidadiño!

Ao meu amigo Brais rompéronlle un cristal do coche en Mar de Fóra para roubar. Sorte que só lle colleron o móbil e non tiña táboas nin nada de valor...

E onte parece ser que a un rapaz de coruña tamén lle entraron no coche para roubarlle unha carteira na mesma praia.

Vai a haber que andar con coidadiño.... que rabia.

Por outra banda... ao amigo Fran roubáronlle do seu garaxe en Vigo as súas dúas táboas de surf

Se alguén ve nalgunha web ou tenda de segunda man estas táboas que se poña en contacto. Fran, se queres deixa nun comentario o teu mail por se queres que se poñan en contacto contigo en caso de que aparezan.
Síntoo moito Fran, imaxino o que ten que fastidiar

Apertas!

BAÑAZO

2011-03-13T02:17:00.008+01:00

Por se queres escoitar mentres...
(vale a pena)

Os "bañazos" son moi relativos.

Cando alguén di que en tal praia ou en tal outra houbo un "bañazo"... normalmente tratas de calcular as ondas que te perdiches facendo unha media entre: as olas que cres realmente que houbo en función das condicións meteorolóxicas e a fiabilidade do emisor.

Con isto non quero dicir que haxa "emisores" pouco fiables (que tamén), pero o que para unha persoa é un bañazo, para outros pode ser un baño mediocre. Eu penso que isto en parte vese influenciado polo nivel do surfista, xa que como ben di o refrán "cada un conta da feira como lle foi nela" e o que ten bo nivel disfruta ata na onda máis mediocre.
Debe de ser por isto que son moi poucos os baños que califico desta maneira :)

Por outro lado, agora que o penso, hai moitos "pros" que se volven uns inconformistas e quéixanse de vicio cando teñen olas decentes pero non lles da para entubar ou para facer aéreos (teño escoitado a algún berrando na ola, ou máis ben, berrándolle á ola), e hai moitos que se inician no deporte que con calquer espumiña se van para casa máis felices que ninguén...polo tanto, o argumento citado anteriormente perde todo o sentido e podería eliminar estes dous parágrafos dun plumazo que a entrada quedaría exactamente igual. E ti non terías perdido dous minutos. Pero a vida éche así de dura amijiño xD

Conclusión? pois que hai que facer un esforzo e intentar ser obxectivos.

Obxectivamente, para min este foi un bo baño:

(Son eu intentando pillarlle o punto ao longboard. María graciñas pola secuencia!!)

Nun baño así estás agradecendo aos deuses ese regalo da natureza, pero dona Felicidade non é capaz de calar á señorita Avaricia cando a condenada comenta: Dios, se estivera un pelín máis grande sería un BAÑAZO!

E de alí a uns días chega isto

Dereitaza para un lado e esquerda para o outro

Tubo do portugués que se marcou en canto collín a cámara namais chegar. Como comprenderás, non aguantei un minuto máis coa cámara. As miñas pernas case me deixan atrás cando marcharon correndo a vestirse o traxe de neopreno para non perderse nin unha soa serie.

Na auga éramos tres e case nunca coincidíamos no pico. Sempre había unha ola que desexaba transportarnos ao ceo. E nós, encantados de deixarnos levar, por suposto.

Apertas!
felicidade e paz para todos :)

Á gran pantalla!

2011-02-28T15:36:00.007+01:00

Moi boas!

Unha vez máis, esta entrada non vai sobre surf (lo siento Carlos), pero é que me apetecía compartir con vós unha noticia: Pois nada, que me colleron para rodar unha pelí!

Gravaremos en xuño e xullo e está baseada nunha comuna "hippie" que se formou en Nogueira de Muñiz nos anos 70/80. Vamos, que me ven "ao pelo", nunca mellor dito :)
Agora teño que deixar barba e pelo longo ata acabala rodaxe! xD

Está dirixida por Ignacio Vilar, (director de Pradolongo), e verase en tódolos cines de Galicia a finais deste ano e creo que tamén en Madrid e Barcelona, xa que a peli, que se gravará en galego, dobrarémola ao castelán e subtitularase en varios idiomas.

Sabíao dende fai un mes máis ou menos, pero un sempre tenta andar con pes de plomo con estas cousas por si se volven atrás, por se finalmente non vai adiante o proxecto...eu que sei. Outro factor é que un non acaba de creelo de todo!... ao principio costa un pouco asimilalo. De feito, cando o dire me comunicou en Santiago que era un dos actores da peli quedeime en plan: "aha, ... si si...interesante...que ben..."
De alí a un par de horas, só, no coche de camiño a casa xa me comezaba a entrar a risa floxa, despois cantaba e de vez en cando escapábaseme un berro como se fose nunha montaña rusa pero no coche e a dous por hora :)

En fin, que agora que xa o comezo a leer na prensa e vexo que todo vai vento en popa, comezo a crelo.

Aquí uns artigos:
Faro de vigo: Ignacio Vilar rescata as comunas

Cine por la red

Xornal.com: o cineasta Ignacio Vilar comeza no Piornedo a rodaxe de "Vilamor"

Artigo de Manuel Rivas

E bueno, xa que estamos co tema... aquí vai o anuncio do que vos falaba nesta entrada

Owntheway from Mandeo Records on Vimeo.

Seino, hai un detalle un pouco absurdo... pero ao final quedou así :) Mira que non nos rimos co temiña... "Agora fago un furadiño na area e deixo o móbil enterrado, non?" "ocórresevos outro sitio onde metelo móbil?" xD

Bueno, por hoxe nada máis. A ver se despois subo algunha foto do baño de hoxe, que había unha dereita xeitosa que rompía cando lle apetecía.

Apertas!!

Un amigo vende coche:

2011-02-26T12:18:00.002+01:00

VW. Golf CLD

Motor diesel 1,9
Dirección asistida
Discos e pastillas de freno novos
Neumáticos novos
ITV pasada ata Agosto 2011
Xogo de barras portaequipaxe
276000Km.
Cor blanca
5 portas

Precio: 3000€

Contacto: 609241141
presedo_xunta@yahoo.es

Sorte na venda Peter!

colgados + artistas + profesionais + cámaras + moitodiñeirodenuestroseñor = a...

2011-02-22T13:33:00.004+01:00

Xa non sei como calificar o video quero compartir contigo.
A min paréceme alucinante. Polas manobras, polos planos, polo colgados que están todos (ata o piloto do helicóptero), polas paisaxes... en fin. Acabo antes si vos digo que lle deades a play :)

Graciñas a Fran por poñermo no tablón do facebook ;)

De ruta polos cañóns do Sil

2011-02-18T23:06:00.005+01:00

Moi boas!

Fai un par de semanas pegueime unha pequena excursión por Ourense e saíron estas fotos.

Camiño a un soño... cal é o teu?

sol plando

Libre albed Rio

Perdendo un pouco o norte sempre se atopa algunha pista que desemboca en mar de silencio

Nemiña, surfeando a contraluz

2011-01-29T11:28:00.006+01:00

Normalmente, surfear en Nemiña significa acabar cos ollos ben encarnados.

E non me refiro ao cabreo por haber saltadas de máis nin nada polo estilo (que algunha que outra sempre hai); senon que, como as condicións idóneas de vento para Nemiña son as de vento Nordés, e co nordés soe haber bo tempo, temos sol. Vale, e? Pois que precisamente debido á orientación da praia, o sol ponse polo mar. Xustiño por onde veñen as ondas, e máis no verán.
Resultado? que se queres ver se ven a serie, tes que estar mirando para o sol, coa conseguinte resposta fisiolóxica. Ollos encarnados como tomates.

Recordo que, de adolescente, cando me vían cos ollos encarnadísimos sempre me dicían:
- Eh! fumaches porros!!
- que no, que veño de surfear
- si si xa, agora chámanlle así...

(lei de vida)

Todo isto tamén significa que, a maior parte das veces, as fotos teñen que saír, si ou si, a contraluz.

(Fotos moi boas feitas por Maria Ledo, graciñas! en nada estás mercando cámara xa verás :)

Peroo... e o bonitas que quedan?
Aquí temos a Suso facendo un floater ben bonitiño. Acabaríao? non? si? que máis da. Carpe Diem :)

Aquí está Toño collendo un dos seus mellores paredóns

Recordade que colleu unha táboa por primeira vez en Outubro! ou eu son moi bo profe, ou el moi bo alumno. Ou as dúas cousas claro jaja.

E aquí un descoñecido xirando

(ou é o portugués?)

Hoxe á tarde por alí nos veremos, que hai xente que quere aprender a surfear a golpe de xaneiro! como ten que ser! :)

Apertas!!

Ondalongaaaaa!!! :D

2011-01-25T08:57:00.004+01:00

Achégase o Ondalonga 2011!!

Paseino tan tan ben o ano pasado, que por nada do mundo me volvo a perder esta quedada.
Por se non liches a crónica que me encargaron escribir os da organización o ano pasado ESTÁ AQUÍ. Se despois de lela non che apetece vir...vaite mirar porque é que non tes sangue no corpo! :)

Dende a WEB OFICIAL informan:

"Fechas provisionales del esperado festival reunión longuera de Galicia, este año las fecha elegidas serán del 12 de febrero al 27 de marzo.( Estas fechas pueden sufrir cambios ya que aun no están confirmadas)

Como el año pasado este primer evento será una manera de reunir a todo aquel que quiera pasar un buen rato con otros longboarders y poder surfear , tal vez, la ola mas larga que se puede surfear por estos lares"

Eu volverei co meu stand de roupa surfcostadamorte e cunha novidade: Pintarei alí un cadro nun lenzo de dous metros (posiblemente un tubo visto dende dentro) e subastarase alí a partir do prezo do lenzo. Admítense "foto-suxerencias" para pintar :)

Apertaaaas!!!

Casa dos Noche

2011-01-19T13:07:00.004+01:00

Video promocional da casa rural dunha amiga feito por amigos :)

CASA DOS NOCHE from Mandeo Records on Vimeo.

Unha casa con encanto. Tanto encanto como ten a caseira (Elena, a que aparece no video). Decorada con gusto e con moitísimo mimo.

Visitade a súa web:
CASA DOS NOCHE

Onte, 4m en Rostro. Misturando surf co audiovisual

2011-01-17T02:30:00.008+01:00

Iso era o que marcaba windguru para onte pola mañá. Un día dos longos.

Pola mañá cediño tocou grabar coa luz do mencer un anuncio dun GPS. Supostamente un aparato tan chachi guay que me leva ata a praia máis recóndita para surfear ondas perdidas, alonxadas de toda civilización. Pois ben, diso se trataba. Grabar unha "chegada á praia" grazas ao aparatiño e coa conseguinte surfeada.

Levei ao equipo ata a praia de Rostro primeiro pola súa pureza en canto á ausencia de "ladrillo" e segundo porque co vento sur que zoaba... as ondas serían mellores.

Sabía que ía a ser un baño peleón, pero tiña esperanzas de que estivera algo ordenado. E finalmente non foi así a pesar do que poida parecer na foto. O canal parecía un río dos rápidos con olas cruzadas que viñan por todos lados.

Debido aos tempos de espera, ademais de disfrutalos entre risa e risa co magnífico equipo de Mandeo Records, aproveitei para ir olleando os picos e sacar algunha foto

O puntiño negro é unha gaivota.
(Ten moito ruído porque ao haber pouca luz tiven que tirar moito da ISO)

Despois de estar un cachazo co traxe posto grabando unhas secuencias en terra(que frrrrío), lanceime á auga a intentar coller algunha.
As ondas xa baixaran un pouquiño de tamaño pero aínda así deume tempo a coller dúas oliñas que me deron a miña dosis de adrenalina para esta semana que ven cargadiña de traballo.

Entre pitos e flautas déronnos ás 3 da tarde. Comimos un churrasquiño e tirei para Estorde onde me estaban esperando os rapaces/a para rematar un curso de surf (a golpe de xaneiro, uns valentes!)

Ah! certo, antes de chegar, paráronme uns señores de verde moi amables. Pedíronme a documentación, permiso de conducir... e dime:
-sabe el motivo de la parada?
-(eu pensaba: porque viña rápido? porque levo dúas tablas de iniciación na baca e 3 dentro do coche? polo sucio e revolto que o teño todo?) respondo: - Non (cunha cara de inocente que ao meu lado o osito de mimosín parecía un asesino en serie)
- Le paro a usted por tener la ITV caducada (e señalándome a pegatina do parabrisas)
- (me caaaagoentodoo! pero como me cazaches así al vuelo? pero como tes tanta vista condenado?.....) Anda! non me dera conta.

Despois de facer a denuncia volveu para o coche e cando ma entregou díxenlle:

"- E si che cambio a multa por un curso de surf?"

Sorriu, palpou as táboas que levaba na baca... e pensei: nada, agora ou me di que si, ou me multa por levar as tablas incorrectamente.

- Das cursos de surf?
- (buah, que me di que si, que me di que si...) Si si, de feito vou agora a traballar...
- (pausa)..... pff... Que che vou a dicir? (con sorriso amable todo hai que dicilo)
- A multa xa está posta verdade?
asentiu coa cabeza e despedímonos coa sensación de que algo bonito puido ter comezado...pero que se quedou en un "ataloguiño, graciñas..." e en 200 euros de multa.

Apertas!!

1º Mural infantil: O Principiño

2011-01-12T01:24:00.003+01:00

Despois de dous días de traballo...

...este é o resultado do primeiro mural que me encargan para alguén que aínda non naceu :)

Así estaba antes a habitación

simplemente branca.

Os encuadres son un pouco raros porque a habitación era pequeniña e o 18 mm non me deixaba abarcar toda a parede. (Rediosss...necesito un obxectivo angular ou ollo de peixe)
Noraboa a Yoli e Fran pola pequecha/o e graciñas por ser taaaan amables comigo! :)

Apertaaas!!

Baño de Nemiña 2-1-11

2011-01-05T15:43:00.007+01:00

O primeiro día do ano Nemiña estaba intratable. Pero, un día despois, cunha disposición mental e corporal bastante distinta, decidimos volver a intentar pegarnos o primeiro chapuzón do ano.

Por alí estaban todos, ou case todos. Despois de charlar un rato comentando a noite de fin de ano, fomos entrando á auga pouco a pouco...

O tamaño baixara unha animalada comparado coa víspera, e entre barra e barra saía algunha oliña.

Xuntiños para a auga fómonos Dani Toño e eu, os mesmos que despedimos o ano na mesma praia brindando e surfeando (xunto con Antonio e Felipe)

María quedou en terra coa miña cámara e sacounos estas fotos e moitas máis. Moitas graciñaas María!! Permitinme procesalas pero a materia prima é súa. María, agora tócache ir aprendendo co photoshop para cando teñádela cámara! :) Eu tamén tería que aprender que boa falta me fai.

Durante os cursillos de surf sempre estiramos antes de entrar á auga (e eles agora fano sempre) , pero na vida real cóstame bastante poñelo en práctica. Por iso aquí é aplicable iso de "fai o que digo e non o que fago" :)

Aquí Toño, nunha das súas mellores paredes ata o momento, afotado pola moza, visto pola nai e animado polos amigos. Todo un luxo para levar tan pouco tempo surfeando! A min nunca tal me pasou despois de 7 anos surfeando!

Aquí Pablo agarrando canto intentando atrapar a parede

Marcos, mellorando cada día o seu droopknee

Luis Más, Camariñas crew

Gero, outro "recén" enganchado a este deporte

Este son eu, executando unha maniobra que se chama "sacamocos outwave"

(á espera de que Álvaro me mande un par de fotos que me cazou jeje)

E Brais, que lle da a todo, non vaia a ser que abra unha sección e poida apañar algún xiro :)

Pero desta vez, tocou cerrote. Que por certo, non escaseaban.

O próximo baño? nin idea, gracias a dios teño bastante curro e non teño tempo nin pa ca... cabecear un rato.

Apertas a todos e a cumprir os propósitos do novo ano! (eu estouno intentando!)

Nemiña de resaca

2011-01-02T13:28:00.003+01:00

O día 1-1-11 medio mundo está de resaca, e Nemiña non ía a ser menos.

Nós achegámonos por alí a ver se podíamos surfear, pero a ela non lle apetecía que lle tocaran as..... olas.

Entre barrote e barrote de vez en cando caía algunha xoia como esta

E Deivis, Tei e eu... non tíñamolo corpo para andar peleando co mar.
Así que... a durmir outro pouco que mañá será outro día ;)

Carpe Diem

De traxe e corbata dicímosvos: Feliz ano e Boa/s Onda/s!!

2010-12-31T17:22:00.003+01:00

Feliz ano a todos os que de vez en cando pasades por aquí!!

Hoxe non puidemos faltar a nosa cita surfeira en fin de ano. Esta vez tocoulle a Nemiña e con dous bos amigos, neosurfers e compañeiros de traballo.

Que o 2011 veña cargado de boas experiencias, de sorrisos, de miradas, de sensacións, de forza de vontade, ilusión, adrenalina, ganas, familia, boas ondas, traballo, música, motivación, saúde, gargalladas, festa, boas vibracións, sexo, optimismo, deporte, familia, chistes, apertas, bicos e..... ah!! amor, claro :)

Apertas e boa onda ;)

O baño de hoxe en Rostro

2010-12-27T02:13:00.004+01:00

Hoxe dirixíame a pegarme un baño solitario en Rostro...
De camiño cruceime cuns amigos que comezaron comigo a surfear este inverno e xa teñen o veneno máis metido no corpo que eu que sei. Andaban vagabundeando como drogadictos en busca da súa dose cos seus novos longboards na baca do coche.

Ao final acabámolos 3 en Rosro e cando xa decidíramos botarnos, aparece Brais. Este rapaz cada día anda mellor. Cousa boa. Así a ver se se nos pega aos máis patosos algo del e máis do portugués.

Sabedes cando tédelo día especialmente tonto/torpe no que non vos sae nada. Bueno, pois hoxe tiven un. Serían os 4 kilos de tortilla que me zampei antes? será simplemente a miña simple e pura paquetancia? (sustantivación do adxectivo "paquete") Deixarémoslle o caso a "malder" e "escali"

Bueno, imos con algunha fotiño que é o que interesa non?
Que vai pasar aquí?...

-Que esa sección cae e a paso entubando coas mans tocando o labio por dentro e saio escupido por un sifonazo da ola?....uiissshh casi
-Que me meto de pleno no tubiño que viña rompendo de frente a lo kamikaze total? correct...

Aquí temos a Brais

Agarimosos agradecementos a María por sacar as fotos dende terra a pesar do frío e dos case 3 kg de cámara.

Ah! e noraboa a Toño por sus bowlings... aínda que sexa remontar co tablón un día como hoxe sen ter sequera uns 30 días de surf no lombo, tenche bastante mérito.

Bicoloos!!

Fotos presentadas no maratón...

2010-12-21T16:23:00.002+01:00

...fotográfico de Camariñas.

Debido ao pouco que actualizo últimamente, non vos costará atopar a entrada na que falaba da miña participación neste concurso (dúas entradas máis abaixo).

A temática estaba relacionada coa igualdade entre homes e mulleres, invisibilidade (con respecto ás desigualdades, inxustizas...) violencia de xénero etc. Un tema bastante trillado e con poucas posibilidades nun día chuvioso. Pero bueno, pasar pasámolo moi ben. E o meu flash tamén o pasou ben facendo puenting sen corda. Así que, todos contentos jeje

Esta non a presentei, porque so había que entregar 4, pero non me disgusta. Así que compártoa tamén

Bueno, por hoxe nada máis.
Apertas e a pasalo ben!

vai de anuncios...

2010-12-17T20:09:00.003+01:00

Póñovos en antecedentes... bueno, mellor que o faga Dani jeje.

A rodaxe comezaba o día 27 de novembro, e o día anterior tiña función de teatro (Volpone) con Talía en Riveira. Ao acabar a función, entre desmonte da escenografía, transporte, pasar por Santiago etc... tiña previsto chegar a casa ás 3:30 da noite aproximadamente

O tema é que estábamos a punto de vestirnos para comezar a función a iso das 20:30 cando me chaman da productora e me din:
- Hola Rubén, mañana empezamos el rodaje...
- Seino :) (sorride cando faledes por teléfono porque se nota moito :)
- Tienes que estar en Cariño (cerca de Ortigueira, outra punta de Galicia) a las 07:00 de la mañana...
-...
-... Rubén?...
- :O
- Hola?
-... Coooooooooooomooo?? pero... se tardo 3 horas en chegar dende a miña casa! en canto chegue da función xa teño que marchar para aí! imposible... o sono obrigarame a parar nalgunha estación de servicio a durmir e chego tarde á rodaxe... Non chego nin de coña.

(a transcrición da conversa non é textual, pero máis ou menos)

Ao final, atopamos solución. En canto acabámola función, recollinme e arranquei para Santiago. Alí estábame esperando un taxi para levarme ata Cariño. A iso das 2:30 cheguei ao hotel onde se hospedaba todo o equipo. Durmimos unhas pouquiñas horas, e parriba! a rodar!

Nunca traballara nun proxecto no que se rodase en cine. Por primeira vez escoitábase antes de cada toma iso de: motoreees.... (trrrrrrrrrrrr)... acción!

Durante 3 días de rodaxe nin me acordo de tódolos sitios nos que estivemos. Pero pateámonos Galicia de arriba abaixo: Cariño, Ortigueira, Outariz (Ourense), Razo...

Pasámolo xenial. Houbo tempo para charlas, risas, copas, frio, frío, frrrrrrríiioo e máis frío.
Cando todos estaban abrigados como se estivesen na neve (a cero ou un par de grados) Lucía (a outra actriz) e eu, tíñamos que estar en manga corta e simulando que disfrutábamos de las cálidas temperaturas veraniegas de Galicia, mojándonos disfrutando bajo la lluvia...
Ah! e comendo cubitos de xeo para non botar vaho pola boca. (A min non me funcionaba, tiña que grabar sen respirar) e eu aínda teño o meu texido adiposo, pero Lucía case nos morre alí tesa.

O equipo portouse xenial. Entre toma e toma abalanzábanse sobre nós cubríndonos de mantas e traéndonos cousiñas quentes. É xenial todo o mimo que se nota nas rodaxes.
Sempre se crea un bo rollo tremendo. Porque, aínda que sexan poucos días, son moi intensos. Almorzando, traballando, comendo, ceando, de copas, nos hoteis, moitos tempos mortos de cháchara...
Todo isto fai que, cando días despois, te volves a atopar a algún dos compañeiros... o saúdes cun forte abrazo.

Bueno... pois despois de 3 largos días (catro para eles), rodouse por completo o anuncio (de 45 segundos) no que.... trrrr...sorpresa sorpresaaaa.. apenas se me ve!!!!! jajaja
Teredes que adiviñarme...

Acertástedes, o pelo, os pés, e o brazo eran meus! sodes uns máquinas. Xusto! o coche tamén o conducía eu! matricula de honor para quen o dixo!

Pero bueno, como dixo o outro... "o conto é que che pajen"

En publicidade vou a coller o síndrome do actor desmembrado, xa que nestoutro, que en principio ía a facer de ingeniero, puxéronme de barman. Eu non sei vos, pero a min paréceme unha interpretación maxistral. O pelo fala por si solo xD

Hala, a tomarse a vida con humor amigos!

Apertas fortes para todos!!!

Mónica de Camariñas

2010-12-05T01:22:00.005+01:00

O 21 de Novembro celebrouse en Camariñas un concurso/maratón fotográfico chamado "implícate" relacionado coa igualdade de oportunidades entre homes e mulleres.
(Un artigo da voz de galicia AQUÍ)

Nunca participara nun evento dese tipo así que decidín inscribirme para ver como era e mais para practicar un dos meus hobbies favoritos: "coñecer moita xente" :)

Antes de ir xa tiña na miña cabeciña algunha foto pensada, e para facelas, contaba coa colaboración dunha boa amiga actriz. Pero no último momento surxíronlle uns contratempos e non puido vir.

Así pois, alí me vexo, xa en Camariñas, en pleno maratón fotográfico (había que pasar alí o día dende as 10 da mañá ata as 20:00 e sacar as fotos nese intervalo de tempo) e sen modelo!

Chamei a Luis Más comentándolle a situación por se coñecía a alguén que puidese estar interesada en ser afotada (déboche unha meu! jeje) e facilitoume o número de Mónica Lista.

Mentres esperaba a que ela chegase, perdín o tempo por alí sacándome fotos aproveitando o mando a distancia por frecuencia de radio que lle collín a cámara.

De alí a uns minutos chegou ela

A Sara Carbonero da Costa da Morte! jaja

Dende aquí quero mandarlle moitos ánimos para que se recupere pronto!! que tivo un accidente en Vimianzo (seguramente oístedes falar del) e está coa pelvis rota. E por suposto tamén a María, a súa acompañante que está máis grave pero recuperándose. Un paquetiño de enerxía positiva para vós!

No concurso tíñamos que entregar catro fotos, pero ao final sobrounos o tempo e puidemos sacar fotos de todo tipo

Non poderei colgar as que presentei ata despois do día da entrega de premios (o sábado que ven)

A anécdota negativa do día foi que, estando no Cabo Vilano sacando unha foto, o flash externo que tiña colocado nun trípode propio, decidiu suicidarse tirándose polas pedras abaixo, rebotando como se fose unha saltarina. Que doloorrr!!!!

Un Metz 48 de máis de 200 euros que apenas tiña un par de meses desgraciado por un descuido. Sorprendeume a súa resistencia estructural (puiden recuperalo) e estaba máis ou menos enteiro... pero as pilas, tapa, e reflector saíron voando polo aire, e por dentro ten que ter cousas soltas porque se o axitas, sona máis a sonajero que a flash. Vamos, que non funciona.

Unha vez asimilado que non volvería a estar con nós.... merquei outro

Estou contentísimo con el. Relación calidade precio paréceme boísimo, e iso que aínda non o puiden exprimir de todo por non ter tempo a lelo manual de instruccións :)

Por certo, se o queredes mercar, non vaiades ao Corte Inglés, que está 50 € máis caro que en Foto Artus. Corte inglés- 260€ Foto Artus- 210€

Unha aperta forte!!!
e coidadiño na estrada!

O que o ollo non ve...

2010-11-21T03:21:00.004+01:00

Recordo que, fai uns 10 anos, había unha sección nunha revista de bodyboard que se chamaba así "lo que el ojo no ve" e tiña fotos do interior de tubos. Alucinábamos como monas. Eran as primeiras fotos dese estilo que víamos en ningún sitio. Nin internet nin porras. Desexábamos que rematara o mes para recibir a seguinte revista só por ver esa sección.

Bueno, isto a que viña?... ah, si. Gotas.

Fedellando no flash atopei a opción de poder disparar a alta velocidade, e recén comprado o obxectivo canon 50mm f1.8 púxenme a experimentar con gotas de auga.

Miña nai botoume un cable. Xa é unha goteadora profesional :)
A medida que me ía emocionando coas probas ía engadindo elementos á elaboración da foto. Algunhas delas quedaron tal que así:

Nemiña. Non vos asustedes! esta entrada é sobre surf

2010-11-20T18:45:00.002+01:00

Post "surfeiro" dedicado ao meu benquerido amigo Carlos el rojo.
En facebook hai moitos amigos, polo medio andan os de verdade (os suficientemente tanxibles como para poder darlles unha colleja ou unha aperta)e entre os tanxibles están os que che din: "Tio! en tu blog de surf no hai surf"

jeje Ole! e non lle falta razón.
Así pois... unha entradiña con fotos frescas polo temática pero medio murchas pola actualidade das mesmas. Pois son de fai dous findes. Concretamente do día 8 deste mes.

Aquí temos a Bruno longboardeando

Collendo carrerilla para...

...Zas! floater perféustamente rematado

Aquí temos a Antonio de "el blog de nerio" surcando pequenas cavernas acuáticas :)

Acabo de acordarme... Unha vez en Carnota, levamos a un amigo "Bato" (para quen o coñeza) a coller olas por primeira vez cun body. O fenómeno colleu o truco á primeira e surfeaba paredes como se o levase facendo anos. Dunha ola que rematou en cerrote, o moi animal meteuse no tubo ante o asombro de tódolos que sabíamos que era o seu primeiro día. Esperando a que saíse á superficie, esperando os seus berros de euforia e satisfacción pola visión do interior da onda..... O tipo aparece, tan pancho, colle o body e arranca cara o pico de novo sin decir absolutamente nada mentres os compañeiros aínda tíñamolas mans na cabeza. Cando lle preguntamos: "-pero tio!!! non flipaches coa visión do tubo!!??" contesta -"tubo? que dices? no se, yo iba con los ojos cerrados..." e segue remando.

Aquí temos a Suso disfrutando dunha esquerdiña...

que parecía que ía a...

pero...uiiishh case :)

Houbo ata peleas entre locais... xD

(pasámolo tan ben burlándonos dese tipo de actitudes tan radicais e egoístas sobre o localismo...)

Para rematar... unha bonita posta de sol (está sen procesar, tal cual como saíu da cámara)

Todo exercicio precisa unha sesión de volta á calma...

Calmar

Porque me gustarán tanto este tipo de fotos? transmítenme tanta paz...

Unha aperta a todos e disculpas aos que entrades ao blog buscando ondas e nunca as atopades!

Surfmarket.org

2010-11-14T02:32:00.002+01:00

O noso amigo Kiko Campos de SurfGZ leva a cabo unha gran iniciativa que seguro será de moitísima utilidade a todo o panorama surfeiro galego. Trátase dun "mercadillo surfeiro online".

E podedes atopalo neste lindk: www.surfmarket.org

Copio e pego o que el mesmo nos comunica:

"SurfMarket.org xa está na rede! Unha nova web galega pra facilitar a compra e venda de material de segunda man de surf, bodyboard, longboard, kitesurf, windsurf, kayaksurf, paddlesurf, neoprenos, coches e furgonetas, material de fotografía e outras cousas. Esta web ten tres zonas de venta galegas: Rías Altas, Costa da Morte e Rías Baixas. Temos que destacar que inicialmente está en 6 idiomas (galego, catalán, euskera, castelán, inglés e portugués)"

Mañá actuaremos en...

2010-11-10T16:53:00.002+01:00

Pontevedra, pasado en Laracha e despois de pasado en Ponteceso.

Por se a alguén lle interesa:

1ª xoves función escolar pola mañá
2ª xoves para todo o público ás 21:00 no teatro principal de Pontevedra
3ª venres funcion escolar pola mañá (again)
4ª venres función ás 21:00 na casa da cultura de Laracha
5ª Sábado función ás 22:30 na casa da cultura de Ponteceso

Ilustrar un libro

2010-11-09T23:01:00.003+01:00

Este foi o que me propuxo unha filóloga que, tendo o seu libro de poemas prácticamente rematado, quería ilustralo cunha serie de fotografías.

Foi bastante sinxelo porque ela tiña moi claro o que quería transmitir con cada foto e unha idea aproximada de como as quería. Desta forma eu tiña a miña marxe para aportar o meu pequeno gran de area adaptándome aos medios dos que dispoñía para cociñar as miñas instantáneas. Ingredentes:

- Unha tea negra de 3x3
- Flash externo
- 2 focos
- Velas
- Cámara e trípode

"Constela" (o poema que acompaña esta foto non sei de que vai pero os títulos sempre me gustou poñerllos a min jeje)

Propúxenme facela empregando únicamente a luz das velas. Para iso, o normal é usar un obxectivo ben luminoso e abrir diafragma a 1.4 (ou máis se se puidera) para tirar a unha ISO baixa e unha velocidade de obturación máis ou menos rápida para que non saíse trepidada a foto.

Pero dado a que a postura da autora semellaba cómoda (dentro do que cabe) e podería manterse totalmente quieta durante uns segundos, decidín tirar a ISO 200 para notn er moito ruído e cerrar moito o diafragma para conseguir que as luces das velas quedasen así de estreladas.

"Espiralda"

Esta foi máis sinxela. Diafragma f5, velocidade 1/100 e Iso 100.

Un dos motivos polos que este proxecto me gustou dende o primeiro momento, foi porque misturaba dúas prácticas que me gustan. A fotografía e a pintura. Neste caso, o lienzo non foi unha parede senon ela mesma.
A pintura máis complexa foi no ventre, posiblemente colgue algunha foto máis adiante.
Fíxoseme raro pintar algo que ocupase menos de 10 metros cadrados jeje

Apertas!!

Sentimento sen nome

2010-11-09T10:06:00.003+01:00

A túa presenza,
a túa mirada,
calafríos polas costas
sorrisos apretados.
Euforia

Cando te noto, escoito,
imaxino, vexo...
Aquí.
Cando penso en ti...
preto
Cando xogo contigo, valente...
rindo
Cando me bicas...
...Revivo.

Amor e odio.
Tócame pero non me leves,
Respétame pero non te vaias,
porque sen ti podo estar vivo
pero non podo VIVIR.

Respírame na caluga
e morro de gusto.
Abrázame, e morrerei

Sei con quen xogo,
xogo no teu terreo
na túa costa
Na costa da morte,
pero non podo parar

Antes morto que sen vida

Dedicado a ti: Morte

WWW.RUBENSON.EU , a miña nova páxina!

2010-11-06T14:14:00.002+01:00

Moi boas!

Preséntovos a miña nova páxina: WWW.RUBENSON.EU

Foi feita polo meu gran amiguiño Carlos, que moitos coñeceredes polo seu fantástico e recoñecido blog WWW.ADESGANA.COM

Gústame o deseño, o esquema e a lixeireza da páxina! (Probade a acceder a ela dende un mobil e veredes o rápido que se carga!)

A opción que me propuxo Carlos de incluir unha secuencia de flicker en cada sección facilítame o ir actualizando a páxina dunha forma simple e automática a medida que eu vaia incorporando traballos aos meus albums.

Xa me diredes que vos parece. Agradécense críticas construtivas! :)

Un bicazo e abrazazo a todos!!

Pd. Comezan as formiguiñas no estómago, que se achega o MARETOOOOOOOOÓOOOONNN!!!

Pescaendo o sol

2010-11-04T02:33:00.004+01:00

Morreu Andy Irons

2010-11-03T01:36:00.003+01:00

Falece o 3 veces campeón do mundo Andy Irons. Ao parecer, a morte foi provocada por unha enfermidade chamada Dengue que se transmite pola picadura dun mosquito femia chamado Aedes aegypti.

Non teño por costume publicar este tipo de noticias, xa que tódolos días morren centos de persoas por traballar en condicións infrahumanas, sin medidas de seguridade por culpa de empresarios que queren abaratar costes...etc, etc... e nunca se sabe nada.
Pero teño que dicir que quedei impactado coa noticia.

Sinto moito polos achegados, e, sobretodo, pola súa muller que espera un crío.

Día oscuro para o surf

Barrañán

2010-11-02T03:36:00.004+01:00

O xoves pasado andaba por Coruña facendo recados, e ocorréuseme chamar ao meu gran amijiño Carlos (de adesgana.com) para comer por aí. O seu plan foi máis que apetecible: Bocata, táboas e a Barrañán.

Eu non levaba táboa pero apetecíame ir a esa praia xa que non a pisara nunca.
Despois él ofreceume unha evolutiva súa, e ía decidido a botarme en bañadora a coller unhas ondas, así, "aloloco". Despois resulta que tampouco levaba invento e as olas non eran nada doutro mundo, así que quedei fora disfrutando doutra maneira ben distinta: afotando! :)

Por alí estaban os locais da zona disfrutando das ondas...

E ben preto, compartindo o pico, había uns humanos que exprimían as ondas a máis non poder cos seus bodyboards.

Nesta foto pódese apreciar como un dos golfiños que saen a respirar é unha cría pequena. Ou polo menos distínguese ben vendo a foto en grande. Sorpresa que acabo de levar agora :)

Outro ser vivo escapando da auga (moi majo por certo, un pracer)

Había un rebote na parte dereita da praia que de vez en cando formaba un codiño que semellaba moi divertido para os corcheiros

O pico non estaba nada definido pero de vez en cando saía algunha aproveitable

rollo!

Outro!

E por último...(pero non menos importante!).... Carlos!!

Mencer forzoso

2010-10-26T22:33:00.002+02:00

Estase convertindo en costume. Cando conduzo pola autopista e o ceo comeza a chamarme máis a anteción que as liñas da carretera... collo a seguinte saída.

Comezo a vagar por carreteras sen saber a onde van, indo directamente a ningún sitio. Escapando do feo en busca dun encuadre.
Pero... ás veces, cando os ollos están amansados pola beleza, vólvense máis permisivos e tolerantes.
Independizándose do cerebro cando este di que "grúa=construcción=feo" e asimilando, case encaixando, no mesmo golpe de vista a antítesis do natural, e o natural.

Incrustado nunha peli

2010-10-23T09:29:00.003+02:00

Para ver o video FAI CLICK AQUÍ

Unha desas noites santiaguesas, de risas, na casa do amigo FRAN ZEIBE, puxémonos a grabar unhas secuencias intentando copiar ao Ryan Gosling. Xa nos apetecía facer a segunda entrega de: Cromas chorras II

Pasamos un par de horas partíndonos de risa, porque, entre outras cousas, en tódalas secuencias nas que me vedes, estaba mirando e falándolle a unha persiana. E na última escena... bueno, mirádea e xa vos facedes unha idea xD

Grabando non estaríamos máis de un par de horas, pero despois o traballo de postproducción que se pegou Fran si que foi lindo. Non sei cantas horas traballou, pero...seguro que MOITAS.

Non é tan simple "eliminar" a un actor dunha imaxe, tapalo coa miña, facerme encaixar en voz e igualarme a cor ata que pareza que estou falando con Rachel McAdams.

Funcións e articulillo

2010-10-19T12:43:00.008+02:00

Moi boas!

Para non darvos a lata colgando unha entrada con cada función que vaiamos a ter... xa vos anuncio aquí as que nos quedan ata fin de mes:

- Mañá mércores, actuamos no Salon Teatro, en Santiago de Compostela ás 23:15
- Venres 22 de Outubro, en Milladoiro (Casa da cultura)
- Sábado 23 de Outubro, en Carballo (Pazo da cultura) ás 21:00

-Tamén vos recomendo moitísimo ir a ver "Palabras encadeadas" tamén de Talía teatro, o domingo 31 ás 20:30. Para min é a mellor obra que vin. Así, con un par. Será no forum metropolitano en Coruña

Mais información na páxina de Talia: taliateatro.es

Cambiando de tercio, o outro día publicaron un mini artículo na voz de galicia dunha minientrevista que me fixeron mentres acababa o último mural. Graciñas Eduardo! A entrevista non foi grabada polo que as respostas non son textuais. Sei que é imposible transcribir unha entrevista de memoria ou anotando nun caderno, por iso lle resto toda importancia e culpa ao entrevistador! que, por certo, foi super amable e agradable. Pero, por matizar, por exemplo, o titular non foi dito por min textualmente. Só durante a conversación comentei que vivir das afeccións era un luxo, pero é distinto a rematar a frase con un "que eu teño" non sei. "Cositas" sen importancia pero coas que non me sinto identificado.

Pero de todas formas, agradécese tremendamente o artículo. Toda publicidade é benvida ;) Podedes lelo facendo click AQUÍ

E buscando este, atopei outro! (click AQUÍ ) do que non tiña constancia, dun concurso de fotografía no que quedei finalista coa foto de "pescando estrelas" e que se expuxo no faro de Fisterra :) O gañador foi Juan louro, do blog que teño linkado "ézaro en fotos"

Apertas forteeeeeess!!!

Volpone no Principal

2010-10-15T08:28:00.002+02:00

Amigoos!!!

Hoxe desvírgome no teatro principal, en santiago de Compostela ás 21:00!
Teño un papel pequeniño de todo... pero mellor así!! chégame abondo jaja.

Xa empezan, por momentos, a cosquillear formiguiñas polo estómago, que guay... había tempo que non me pasaba.

Se alguén vai... por alí nos veremos! que despois haberá que tomar algo

apertaaaaaa!!!

Mural na fachada dunha floristería

2010-10-14T02:18:00.002+02:00

Un pracer para min presentarvos un mural que rematei hoxe e que pasa a encabezar a lista dos meus favoritos

Aquí unhas fotos dos detalles

Resultoume máis ou menos fácil facer os pequenos detalles, porque como o mural o fixen guiándome por unha foto que fixen eu, a resolución da foto era moi boa e podía aumentar a foto no ordenador ata ver unha gota ocupando toda a pantalla.

Outra ventaxa foi que, ao poder fotografiar á "cala" (así se chama a flor) coloquei o flash na mesma posición na que vai a haber un foco iluminando o mural. Polo que xa teño ganas de ver como queda este mural de noite. Cos brillos e sombras respondendo coherentemente á posición onde vai estar a iluminación real do mural.

Unha aperta grande!!

PD. Mañá venres estreamos obra en Santiago de Compostilla! Volpone (comedia) no teatro principal ás 21:00. Estades convidados!

A de atráaaas!! a de atráaaas!!

2010-10-12T03:57:00.007+02:00

Cantas veces escoitamos isto na auga?
A maior parte das veces serve para avisar de que a seguinte onda é mellor que a que imos a remar. Pero outras veces, é unha advertencia para que teñamos coidado. Para que rememos cara o horizonte coa esperanza de que non nos cace a grande.

No caso da seguinte foto. Máis que berrar, tocaría decir polo baixiño: "padre nuestro que estás en los cielos...." eso é o primeiro que se me ocorre e iso que non son relixioso xD

Á foto seguinte penso que lle vou chamar:

"La Masa!"

Este amole de auga rompe na parte esquerda de Rostro, nas pedras que tan fielmente me avisan de que se achega a serie. (Exceptuando os días nos que as olas rompen á mesma altura que as pedras...días nos que se agradecería unha alerta de ese tipo ou un helicóptero no caso de que veña "a de atraaaas!!" :)

E a última foto, trátase do meu primeiro intento de "tilt-shift". Un efecto no que se intenta miniaturizar cousas grandes coa axuda do desenfoque gaussiano de photoshop.

Acabo de acordarme agora: Meu sobriño de 3 anos (etapa dos "porqués"), é, como moitos nenos, forofo dos tractores. Cando a súa avoa lle regalou no cumpre un conxunto de roupa "la mar de chulo", dixo o pequecho: que boniitooo!........ e... porqué non é un tractor?
:)

Apertas fortes!

Amor ansioso...

2010-10-10T11:09:00.003+02:00

...é o título dunha das últimas curtas nas que participei. Non sei se lembrarás, xa que non fai moito colguei o trailer do making off feito por Gutier Rolan (CLICK AQUÍ).

E agora comparto con vós o trailer da curta; dirixida por Sergio Pena.

Amor Ansioso Trailer from sergio pena on Vimeo.

Anda, por certo, acabo de lembrar que fai tempo mandáranos Gutier un cachiño do making off. Aquí volo deixo tamén :)

Making of Amor ansioso - Peza 01: Mimo from Gutier Rolán on Vimeo.

Que teñades un moi bo domingo, e se non surfeades, ide a ver o mar aos cantís que onte polo menos foi un auténtico espectáculo.

Unha aperta forte!

De risas...

2010-10-07T00:19:00.003+02:00

Onte á noite, na casa do meu amigo Fran, fixemos unhas probas de video coa miña cámara e grabamos un par de cousas... pero por grabar. Sen sentido ningún. Nin intención de facer nada. Pero o rapaz, que saíu listiño coma un allo, graboume uns planos falando diante dun croma, e despois estivo xogando/editando no seu novo super mac pro de 8 nucleos ata que saíu isto:

Fran Zeibe, o que me editou o VIDEOBOOK e o que grabou/dirixiu e editou todos ESTES VIDEOS ten un pedazo estudio de postproducción en casa do que algún día poñerei algunha foto se me deixa. A unha imaxe normal e corrente grabada sen iluminación adecuada...cambioulle a apariencia de "Caseiro" a "serie americana tipo CSI" en dous minutos.
É incrible o que se pode facer coloreando unha imaxe e a cantidade de parámetros que se poden dominar. Vaia mundo por descubrir o da edición de video... Mimadriña.. o que me queda.

Efecto Matrix no surf

2010-10-05T12:05:00.002+02:00

Bos días!

Hoxe só quería compartir un par de cousas que vin por aí.
Primeiro, este video que me pasou Mario vía facebook, no que aplican a tecnoloxía empregada nas coñecidas escenas de Matrix. Despois, ese tipo de escenas víronse en infinidade de sitios... pero no surf nunca o vira

Se vos preguntades como fan esos pedazo de aéreos en esas oliñas artificiais... que sepades que ten truco! primeiro collen a velocidade remolcados por unha moto acuática.

E para despedirme unha cancionciña que me gustou moito que atopei no blog do meu amigo Dani and company VIENTOSURF

Apertas, bicos, saúdos, sorte, boas ondas e bo día a todos! :D

Mar do Rostro, me gustas tu!

2010-10-03T17:41:00.016+02:00

Por fin!

Cando hai temporal con ventos de sur ou suroeste... sempre teño gardado un saquiño de esperanzas enterrado nalgunha duna de Rostro.

Xa me apetecía a min catar a miña querida praia coas súas típicas condicións de inverno.

Cando windguru marca máis de 3.5 metros... tendemos a crer que as praias máis abertas, as que recollen máis mar de fondo, non aguantan o tamaño. Pero non sempre é así.

A pesar de ver un mar de espumas en canto divisei a praia dende o coche...

Non desistín no meu intento de pegarme un bo par de lavadoras e quedei no coche esperando a ver algo que me dixese: "Ru.. .entraaa... Ruuuu.. entraaa!!" (léase con acento fantasmagórico)

E ese algo chegou!!

Cando un ten casi tantas ganas de zapatearse nas olas como de surfear nelas... unha cousa así xa é escusa suficiente para ir dándolle a volta o traxe sen perder de vista o mar. Sifonazos e "tronos do mar" fan que de vez en cando aparezan esas formiguiñas no estómago que che fagan pensar: será posible namorarse dunha praia? :) estou namorado ou nervioso? jaja... Namorar non sei, pero o que si que se pode é amar o mar.

O precio que había que pagar eran uns barrotes deste tipo que ás veces rompían con moi pouco fondo.

Pero despois ves unha destas e volveste a acelerar

Xogar coa posibilidade de coller un tubo así é un premio máis que suficiente para compensar as lavadoras e centrifugados que se soen papar en días coma este.

Estes días, nos que non hai un pico moi definido (por non decir nada) e a probabilidade de comer é maior que a de surfear... apetece darse o baño de risas, en compañía. Así que por non botarme só, chamei a Brais de Ézaro:
-Vente a Rostro!
-Hai bo baño?
-bueeeeeno.... o pico non está moi definido pero de vez en cando sae algunha bomba chula.
-Pero non está desfasao?
-...mmm..no... ti ven e botámonos unhas risas.
-E non está grande?
- Que va... está pa ir entrando en calor.

Cando chegou, aínda non detivera o coche, e estaba rompendo un olón tremendo. A el quedóuselle a boca do tamaño do tubo que acababa de ver... e cando decidiu entrar dixo: "bueno, o corpo está pa rompelo"

E alá fomos

Brais tiña o cordeliño do invento ao límite da rotura, así que, comentando a seguridade que me transmitira aquelo que se me ocorrera facer AQUEL DÍA... puxémonos (os dous) un invento adicional. Usease, dous inventos cada un xD. Ao volver... fíxome gracia un comentario que fixo:
-Fuá tio, levar un solo...é unha ocurrensia, un descubrimiento... pero levar dous, tio.. esto si que é un INVENTO! jajaja

Que teñades todos unha semana xenial, fóra do normal.
Apertas fortes e boas ondas!!

O meu obturador

2010-09-29T11:46:00.003+02:00

Cunha cámara nas mans...ou nos ollos
a forma de ver o mundo cambia.
Non ves, observas;
non miras, admiras...

Bañazo en Nemiña?.....

2010-09-26T15:44:00.011+02:00

Parece, verdade?
Pois non!

Cun teleobxectivo e un pouco de paciencia, sempre se pode apañar algunha foto dalgunha ola que nalgún momento en concreto rompe ben. Pero esa foto non resulta fiel nin reflexa para nada a sesión de surf que se viviu nesa praia.

Onte achegueime a Nemiña pola mañá a surfear, pero ao final o que fixen foi estrenar o novo equipo en fotos de olas. Supoño que pola tarde, coa marea alta (eu non podía ir)...estaría algo mellor, pero pola mañá...non había moito que facer.

Eran destas sesións nas que os que salían, facíano despois de estar 40 minutos comendo, descolocados e despois de coller unha ou dúas olas. Nas que tódalas olas eran cerrotes, ou demasiado rápidas...

(esta foto si que reflexa o baño de pola mañá)

ou caían series descolocadísimas, en sitios impredecibles...

(houbo un que saíu co longboard partido pola metade... síntoo moito!)

A medida que pasaba a mañá, ían aumentando as miñas ganas de surfear, pero cada vez tiña menos tempo e ao final non me botei. Ao final marchei arrepentido... por non facerme caso a min mesmo cando digo iso de: "Cando dubides se está bonito ou non, ante a duda, entra e compróbao"

Porque ben é certo que, neste tipo de baños, basta con coller unha boa para que merecera a pena ter mollado o traxe. E senón.... (carlos, agora sempre me vou a acordar de ti cando diga "senón"=teta grande?...madrequeteparió xD) como dicía... senón ¬¬ que llo pregunten a este...

Apertas a todos e boas ondas!

Un trailer dun making of

2010-09-21T23:35:00.003+02:00

O noso artista audiovisual Gutier Rolán acaba de colgarme no facebook un avance dun making of dunha das curtas nas que actuamos este verán... e gustoume moito!
Aquí o comparto con vós

Teaser making of Amor ansioso from Aira Studio on Vimeo.

Por certo, a modo anecdótico, hoxe estou escribindo aquí de milagre. Ía pola mañá de camiño a Ourense a unha rodaxe cando, POLA AUTOPISTA, con néboa espesa, me cruzo con un coche vermello que viña en dirección contraria a toda velocidade. Eu ía, aínda non sei porque, detrás dun camión. Non sei porque non estaba adiantando nese momento... deixarémoslle o asunto a Iker Jimenez.

Unha aperta forte e...hoxe máis que nunca...CARPE DIEM!!

Bellezón da costa da morte

2010-09-20T23:34:00.007+02:00

O prometido é deuda

O sábado Alba e eu collemos o coche coa intención de buscar algún rinconciño apartado da Costa da Morte para facer o noso primeiro Book (seu como modelo e meu como fotógrafo); Xa que hai algunha que outra axencia de modelos interesada nela (non é de estrañar) polo que precisaba unhas fotos máis ou menos decentes.

Respiranza

Princiosa

Vistascostas

Auga

Mira

Quieta!!

Atrapado

As fotos están sen procesar. Recén saídas da cámara (só as firmei). Un dos motivos é que non sei porque o photoshop non me lee os arquivos Raw! (menos mal que disparei en raw+L). Nin o photoshop do portatil nin o do ordenador de mesa é capaz de abrirme os arquivos. A alguén lle pasou antes? Porque antes, os Raw da 400D abríamos perfectamente...porque os da 550D non? En fin...

Foi un pracer traballar con ela... Tivemos moita sorte co día, boa temperatura, moita luz (demasiado dura pero gustoume poder queimar fotos olvidándome un pouco das "normas" que ás veces tanto limitan a creatividade)... Calor que puidemos saciar pegándonos un bo chapuzón nesas augas tan cristalinas e frías!

E tamén foi destacable a paciencia que tivo ela porque o flash que disparei sempre a distancia, ía cando lle apetecía...

A ver cando me volve a xurdir outra sesión...porque cada vez gústame máis isto

Unha aperta a todos!

Bo luns a todoos!!

2010-09-20T08:39:00.004+02:00

Veeeeña! a comerse unha semana máis! para comezar o luns con bo pe...

Hoxe á noite colgarei unhas fotos dunha sesión que tiven o sábado cunha modelo da zona. Estade atentos! :)

Por certo! tedes camisetas surf costa da morte en Raz, Coruña!

Apertas!

O meu novo equipo!

2010-09-17T01:25:00.010+02:00

Bos días a todos!!!

Para ir escoitando...

Amigoss... cámara.
Cámara...amigos.
:)

A miña nova compañeira de viaxe componse de:
- canon 550D
- Grip bg-8
- flash metz mecablitz 48 AF-1
- Obxectivo 18-55 canon estabilizado (eu penso que sempre estivo infravalorado este cacharriño)
- Obxectivo Sigma 50-500
- Disparador remoto por radio para flash e cámara "Tokura"
- Mochila bandolera Lowepro

Merqueino todo en foto Artus (menos o tele) e en canto cheguei ao coche (que o tiña aparcado no náutico) non puiden conterme e comecei a desembalalo todo para probalo. Recordades a sensación de cando chegaban os reis magos e te atopabas unha torre de xoguetes e non che daban os dedos para abrir tódolos regalos á velocidade que che gustaría? pois así me sentía eu jeje.

O primeiro que fixen foi montarlle o "Bigma" e facer un video apoiado nun cono (o trípode aínda está por chegar) Velaiquí lo tienes:

video test 550D + sigma 50-500 (sin trípode=tiembla) from Ruben Prieto on Vimeo.

(Para velo en full hd hai que clickar en "vimeo")

Comprendín porqué é taaaaan necesario un trípode cando só o obxectivo pesa case dous quilos e aumenta tantísimo. Imposible ter a imaxe firme. Un milímetro na cámara significa un par de metros co zoom a tope.

Ao principio do video vese unha torre ao fondo de todo...Bueno, pois esa torre foi a protagonista da foto número 0001 desta cámara. Estamos ante un momento histórico! a miña camariña acaba de vela luz!

Despois da posibilidade de grabar video, a seguinte novidade para min era o flash externo. Nunca tivera un. E menos con disparador remoto. En canto cheguei a casa fixen a primeira proba (co 500):

(Non, non teño unha flor na cabeza :)

Se vos fixades no reflexo do obxectivo, vese un pasillo, e ao fondo unha porta. Esa porta da a unha habitación que ten ao fondo un espello. Pois é nese espello onde estou reflexado! Curioso verdade?..... pois a min parécemo xD

Saíume queimada porque non tiña un sitio onde poñer o flash lonxe de min... e foi despois cando descubrín como poder reducir a potencia do flash de forma fraccionada.

Só disparando o flash por control remoto se pode facer un autorretrato no espello sen que saia o fogonazo reflexado. Nesta outra (feita co 18-55) tiña o flash sostido coa man esquerda.

Bueno, aínda me queda moooooito por experimentar. Como me tarda o trípode!
Non me enredo máis..."Collo unha e saio"

Unha apertaza a todos!!

Farola máxica

2010-09-16T16:43:00.002+02:00

Xa teño equipo!!!

Pequena proba feita co teleobxectivo, sen trípode, iso moi alta e disparei en jpg! (ten pecado o asunto)

En breves fago unha presentación formal do material.

Estou como neno con zapatos novos!!
Unha aperta!!

Novedades e Pepinazooo!!

2010-09-11T01:43:00.004+02:00

Moi boas!

Pequenos cambios na vida. Curviñas divertidas que van aparecendo na estrada e un trata de disfrutalas ao máximo sin pensar moito na seguinte curva. Co único airbag de levar un par de cartas na manga por se hai que cambiar de camiño. Pero sempre cara adiante. Vento en popa a toda vela.

A finais da semana que ven a miña nova residencia será en Santiago de Compostela. Motivo? Pois que dende finais de agosto comecei a traballar para unha compañía de teatro que se chama "Talía" e os ensaios son tódolos días (menos fins de semana) en Milladoiro.

Estamos cun proxecto que se chama Volpone e que estrearemos o 15 de Outubro. Avisados estaredes :)

Outra novidade, máis "pequeniña", é que vendín todo o equipo fotográfico para collerme un mellor. Polo de agora só me chegou o teleobxectivo, pero morro de ganas por facerme co resto do equipo que me propuxen.
Preséntovos ao meu novo pepino!

(disculpade a calidade das fotos, pero é que non teño cámara... foron feitas co mobil)

É un Sigma 50-500. Despois de 2 semanas estudiando distintas posibilidades...non atopei nada mellor relación calidade/precio. A ver se son verdade tódalas virguerías que se falan del por internet.

E espero poder colgar en breves novos cortos, murais e fotos que quedaron no tinteiro.

Apertas a todos e desculpade de novo polo blogabandono!

Posta en Mar de fora

2010-09-01T16:15:00.001+02:00

Supoño que sería casualidade (xa que as postas están no ceo e non na praia), pero as mellores postas de sol que vin foron dende a praia de Mar de Fóra, en Fisterra.

esta foto podédela descargar no tamaño orixinal por se a queredes como fondo de pantalla ou calquer cousa....
Agora teño qeu compensar a miña ausensia co que poida xD

Disculpaaas!!

2010-09-01T00:54:00.003+02:00

Bueno rapaces...
quería disculparme por actualizar taaaanto, e tanto o blog este verán.
Sei que son moi pesado colgando entradas, cada vez máis interesantes, pobladas de fotos, artículos de grande interese social, retratoosss, relatos... ;)
Bromas a parte...
En fin, que me da moita rabia ver que moitos de vós seguides entrando no blog fielmente e eu non vos correspondo como vos merecedes con algunha entrada pataqueira das miñas.

Normalmente, as visitas no verán (e fins de semana) baixan bastante porque a xente anda a outras cousas intentando aproveitar o tempo fóra de casa... pero no meu caso, non actuelicei o blog por todo o contrario.
Cando vos tedes vacacións... é cando eu máis traballo. Vamos, que tiven tempo para comer (e ás veces) de milagro.

Teño moitas novas que contarvos, fotos, retratos, proxectos, aventuras... e estou desexando ter un pouquiño de tempo para compartir con vós tódalas cousas positivas que me rodearon e rodean este verán.

Un biquiño grande como a lúa e graciñas por seguir aí!!

Regálanse gatiños!!

2010-08-10T00:50:00.005+02:00

Precisamos axuda!

Este precioso gato, negro coma o pecado, é o pai...

E esta "siamesa" a nai dunha camada de 4 gatiñas das que nos temos que desfacer.
Entrecomillo "siamesa" porque en realidade, o tipo de gato ao que todos lle chamamos siamés, é un gato común color "point". Un siamés ven sendo algo máis parecido a ESTO

Tres cucadas como esta

...e unha negra, son as criaturiñas que precisan unha casa onde vivir. (Teñen unha pequena tara na cola, pero tamén a teño eu na cabeza e ninguén me botou de casa por iso)

Nos xa temos moitos e sendo todas femias, isto pode convertirse nun zoolóxico que necesitaría algún tipo de SOLUCIÓN para controlar a natalidade (é broma ehh)

Agora en serio. Non queremos sacrificar estos bichiños, pero tampouco podemos telos. Así que se queres, ou sabes de alguén ao que lle poida interesar a compañía dun destos animaliños... agradecería enormemente que te puxeses en contacto comigo comentando na entrada, a través do correo: carpediemsempre@hotmail.com ou o teléfono 655 578 544

Tamén podes axudar compartindo esta entrada no teu perfil de facebook.
Malo será que entre todos e coa axuda da rede non poidamos atopar unha solución feliz.

Unha apertaza e mil grazañas a todos de antemán ;)

Troco: Mural por Salto en paracaídas!!

2010-08-05T18:32:00.010+02:00

Porr fííííínnnn!!!
Outro soño cumplido!!

Salto a partir do minuto 6:20 (intentei cortalo video pero non fun capás)

Levaba moitos anos querendo saltar dun avión e antonte puiden facer un salto tandem en Ocaña, a media hora de Madrid. Por se alguén se anima.... skydivemadrid.
É totalmente recomendable. Non se pasa nada de medo!!

A punto de subir a 4000 metros...

asomadiños ao balcón...

Daban ganas de mirar para abaixo pero había que manter a cabeza nesa posición...
Non da tempo a pasar medo porque un non decide nada. Vas enganchado ao instructor e é el o que te move, o que te coloca e o que salta...

Que pedazo de sensación. É como si saltaras dun avión ¬_¬ tal cual.
Non hai con que comparalo, pero é menos forte do que parece.

Se xa teño arrugas de rir, penso que dende antonte vou a ter un par delas máis de regalo
Porque penso que fun toda a caída con este berro que non sabes se é risa ou con esta risa berrada...Non sei se me explico ou me entendes.

Ah! e ao desplegar o paracaídas, deixoume os mandos e baixamos facendo unhas barrenas que se che durmían as pernas do fortes que dábamos os xiros. Disfrútase das dúas cousas unha animalada.

Pois como che contaba, xa había moito tempo que tiña ganas de probar isto porque sempre pensei que tería que ser o máximo no que se refire a descargas de adrenalina. E fai uns meses, atopábame en Madrid para facer un casting e ocorréuseme mandar un email a varios aeródromos propoñéndolles un cambio: facer un pequeno e simple mural a cambio dun salto. Á hora e media recibín contestación dos de skydivemadrid e paseime por alí para saltar e pintar, pero non houbera condicións meteorolóxicas adecuadas. Nin para unha cousa nin para outra. Por iso se retrasou o asunto ata a seguinte vez que tivese que ir a Madrid (outra proba esta semana).
O mural nun principio ía a ser a terceira parte, pero ao final envenenámonos e quedou así de grande...

así que a ver se volvo por alí para pegar outro saltiño :)
Aínda que me parece que a próxima vez que me pase por alí vai a ser para facer o curso de paracaidismo para acabar saltando só. Eso xa ten que tirar algo máis do peito... tomar a decisión un mesmo de saltar dun avión

Unha aperta a todos e desculpade polo abandonadiño que teño o blog!!! (moito traballiño últimamente)

Muaks muaks muaks...

Laser discoteca fulmina camaras 7D, 5D...

2010-07-24T15:41:00.003+02:00

How to break your 5D in a second from Agua on Vimeo.

Moi boas!
canto tempo verdás? :)
unha entrada express que me parece de interess...

Resulta que seguramente en breves me merque a canon 500D para comezar a grabar video en hd (e vendo a miña)... e mirando mirando... atopei

ISTO

Apertas!!

Viaxe a cando.

2010-07-11T03:17:00.012+02:00

8:00 am
Por sorte, moitas cousas que facer. Un día cargado de tarefas, por sorte, todas relacionadas con temas que me gustan e divirten.

Para comezar o día, unha nova rutina, ir a surfear haxa o que haxa. Decidín desistir no intento de ir ao ximnasio e sustituir ese gasto por gasolina para ir á praia. Cambio Natureza por local cargado de alentos, prefiro sensacións e elementos puros ante máquinas e ruidos. Poleas por auga. Chan por mar. Natura.

9:00 am
Por sorte, hai ondas e sen vento. Camiño pola area ata estar enfronte do pico que máis me gusta. O benestar fai que, por sorte, disfrute de como cada gran de area masaxea a miña planta do pé. Alí, os dous sós. O mar e eu. Ninguén máis. Sorrío ao bailar cunhas cuantas ondas, ríome con outras que me tiran...e saio.

10:00 am
Coa sensación de ter o día feito, coas pilas cargadas para inventarme un día novo...diríxome ao coche, pero non sen antes facer unha pequena paradiña. Unha pequena lagoa coa auga totalmente cristalina e calmada invítame a mergullarme nela...

(escóitaa mentres segues lendo)

Rompo, moi despaciño, ese suave cristal de auga morna, virxe.
Acaricio, moi despaciño, a auga, por riba, por baixo. Coas xemas dos dedos intentando sentir todo remuíño milimétrico que produce o meu movemento, despaciño. Boca arriba, mirando o ceo azul, sentindo a auga, a temperatura...despaciño. Facendo o morto, sentíndome máis vivo que nunca. Despacio.

Comezo a relaxar tódolos músculos do corpo. Que non se me escape nin un. Dende as cellas aos hombreiros. Dende as mans aos pes, dende o pescozo ás pálpebras.

Mimeticeime de tal forma coa auga, coa súa temperatura, co momento...que sen dudalo quitei o traxe de neopreno. Con movementos suaves para non rompela maxia. Pouco a pouco, sen prácticamente abrilos ollos. Despaciño.

Completamente nú, espido, como mamá me trouxo ao mundo. Mamá. Auga. Aire. Eu. Auga. Infinito. Nada. Ceo. Auga. Moito máis que palabras. No sentido máis intenso. As palabras comezaron a desaparecer do pensamento, despaciño. Ata que o pensamento cala.

Boca arriba, comecei a relaxarme máis e máis. Nin unha soa molécula do meu corpo traballaba. Todas durmían. A respiración cada vez máis lenta. Cada vez flotaba menos. Os tres palmos de profundidade permitiron que non afundise entrando en contacto coa area, moi suavemente...despaciño. Escoitaba como a miña respiración ía cada vez máis lenta, cada vez afundíndome máis e máis. A auga chegara aos oídos, chegou aos ollos e quedáronme fóra da auga, únicamente, os orificios do nariz.
Era como respirar debaixo da auga. Era non, respiraba debaixo da auga. Cada vez escoitaba menos a respiración, cada vez menos aire. Ata case deixar de precisalo, ou deixar de escoitar...

Non escoitaba silencio, non porque non o houbera, senon porque non escoitaba.
Non via negro porque tivera os ollos pechados, senon porque deixei de mirar.
O aire, puro, converteuse prácticamente innecesario.
Non notaba frio ou calor, porque non notaba.
Non estaba feliz nin triste, porque non estaba. Non era.
Deixei de estar. Alí.
Non sei a onde, pero a algún sitio fun. Fóra dese corpo.
Non sei a cando.
Non sei en donde.
Pero todo estaba tan claro...tan fácil...tan sinxelo...
Só había que deixarse arrastrar polo momento.

Como antes de nacer

Non era humano. Non sei si era. Pero sentíame célula.
Non sei se pasaron segundos, minutos ou horas...
Deixei de existir como humano para ser animal. Ser auga

PAZ ABSOLUTA
.......

Logo desa viaxe, a medida que me ía facendo dono do meu corpo, notaba como se tivera que vestirme o meu propio corpo para comezar a ser dono del de novo. Primeiro vestinme un brazo, notando como cada célula nerviosa ía cobrando vida, despois outro brazo, funme embutindo no tronco e por último as pernas. Cando cheguei a notar os dedos dos pes xa estaban desperezándose tódalas células nerviosas do corpo como se despertaran por primeira vez.

Pensaba que posiblemente tería vivido un dos momentos máis especiais e agradablemente raros da miña vida.
A medida que comezaba a moverme, despaciño, a abrilos ollos, levantarme, a gobernar nas extremidades como se fose a primeira vez, como recén nacido, a camiñar...íame humanizando. Ata ser consciente de que posiblemente puidera estar case unha hora no ventre materno. Ata darme conta de que non me importou absolutamente nada se había alguén mirando ou non.
E despois comezou a entrarme a risa ao pensar que calquera que me vise dende fóra podería pensar tranquilamente:

-"Buah neno, vaia risas, había un pavo durmindo en pelotas nunha charca!".
O curioso era que me daba exactamente igual. Reseteeime no meu mundo sen pensar se quera que podía haber alguén máis.

Se hai vida, morte e outra cousa máis, algo máis intermedio, eu andiven cerca, ou, polo menos, esa foi a sensación. E o que importa, son as sensacións. Nada máis.

"Antes morto que sen vida"

Cutrestop-motion do mural de Saburil

2010-06-29T16:55:00.002+02:00

Non sei como mas arreglo pero sempre acabo editando estes videos as tantas da noite, entre cabeceo e cabeceo diante do ordenador. Así quedaron os créditos que parecen unha sopa de letras.

Debido a que estaba nun sitio público e ás veces había xente comendo no restaurante, non tiña nin o espacio nin a liberdade para facer o pinzo como de costume.
A maior parte das fotos quedaron oscuras. A próxima, aínda que sexan para stop motion (fotos de baixa calidade) fareinas en formato RAW para poder procesalas xuntas. Que se hai unha forma de procesar moitas fotos JPG ao mesmo tempo non a coñezo.

Bueno, como xa vos comentei, o mural está feito no restaurante Saburil, na praia de Nemiña. Dicir (e non levo comisión) que se come de pu*Ç¨^*tísima madre. Con productos da casa, todo cociñado "como hai cen anos" que diría meu avó.
Como vivo a 5 minutos nunca comera alí, pero esa semana que pintei e comín no Saburil engordei 3 kilos, non vos digo máis.

Yo no soy marinero!!!...

2010-06-28T12:15:00.003+02:00

Yo no soy marinero!!...
soy un delfín... soy un delfín soy un delfín
xD

(como me rin con este anuncio de Mixta)

(Para quen non o vira)

Onte veu a Nemiña o meu amigo delalma Dani Temprano , alias Danix, excompañeiro de piso da etapa universitaria lucense, que tempos, que recuerdosss, que risas...

Un artista que rebosa talento polas orellas (pinta, fai música, saca fotos...), surfista con estilazo, amigo co que te irías de viaxe a unha illa deserta.

Aproveito para facervos unha presentación formal do seu blog VIENTOSURF. Un blog con encanto.

Pois onte houbo un momento no que saiu unha orillera xoguetona e mentres eu me poñía morado a comer area, golpes, trastazos e auga... o meu querido amigo sacoume unhas cantas fotos xD. Graciñas Danix! Hai que aproveitar que os que temos cámara poucas veces estamos diante dela

A comer areaaaa!!

Mural do Saburil (Nemiña) rematado!

2010-06-23T02:20:00.003+02:00

Teóricamente. E dígoo porque hoxe xa me fun contento de alí. Pero cando volva seguro que cae algún retoquiño. Poruqe estas cousas... canto máis as miras máis defectos lles atopas.
E téñolle ganas de facer unhas plantiñas máis.
Aquí van unhas fotos

Iago

Documental surfeiro da costa coruñesa

2010-06-22T02:18:00.003+02:00

Moi boas!

Ángel Galindo, Katia Romeu Caamaño e Lucía Tamayo Prieto son uns alumnos da universidade de Comunicación audiovisual que fixeron un pequeno documental sobre o surf. Supoño que por proximidade entrevistaron a surfistas da provincia de Coruña, entre os que estamos Pablo Vaquero, Manel toja, Pablo Montero, Pepo figueroa, Fernando Mosquera, Alberto Rodríguez, Antón hermida e un servidor.

Por se a alguén lle interesa velo pode descargalo no seguinte link: http://www.megaupload.com/?d=2DG2NCJM

Apertas fortes e que teñas un bo martes!

Pintando no Saburil

2010-06-16T09:29:00.004+02:00

Onte comecei un mural no Saburil, o restaurante de Nemiña.

Vaia gozada iso de estar traballando, comer mentres lle vas pegando un vistazo ao mellor pico, pintar un pouquiño, saír e, sen movelo coche, poñelo traxe, coller unhas oliñas, volver, seguir pintando... que juay. Vaia sitio privilexiado no que vive o colega Iago :)

Bueno, pois este era o mural que tiñan alí dende fai case 30 anos... (normal que tiveran ganas de cambialo)

e así é como vai despois do primeiro día de traballo. A ver si en 3 ou 4 días máis o dou rematado

Se me notades unha postura un tanto rara, é porque, como de costume, estou facendo o pinzo para un video stop motion. Aínda que tiña un par de ideas que non podo levar a cabo porque teño moi pouco espacio coas mesas do comedor.. e ás veces hai clientes e non os quero asustar. Que a min non me da vergonza pero a eles igual si e non quero espantarlles a clientela jeje

Unha saúdo a Antonio & Co. de Pontevedra! encantado de coñecervos ;)

Apertaaas!

costa da morte kayaksurf

2010-06-11T11:36:00.002+02:00

Moi boas!

Sorpresa a miña cando abro a bandexa de entrada e me atopo un correo de Jose Piñeiro que me descubre o seu blog costadamortekayaksurf.blogspot.com tamén sobre surf, tamén da costa da morte e tamén en galego... peeeero estes amigos nosos surfean con kayak e non con táboa.

Como é un tema non moi coñecido, polo menos por esta zona, pareceume interesante que nos mostrase algunhas fotos ou videos do que se pode chegar a facer con eses aparatos.

Eu pensaba que a maniobrabilidade do kayak era bastante reducida, pero polo que vin nalgún video, xa fan xiros máis cerrados que os que podo facer eu coa táboa... (aínda que xa sei que superarme niso tampouco é moi complicado jeje)

Podedes ver fotos dos rapaces deste clube facendo click AQUÍ

E este é o dono do blog nunha das nosas praias favoritas

De cumple!! Regaliño para o visitante 101.101

2010-06-07T13:03:00.004+02:00

Bueno amiguiños e amiguiñas!!

Aquí un menda chegou aos 25 aniños!

Aquí me tedes celebrándoo onte ao máis puro estilo "teenager" cos amijiños no porche da casa e con TARTA DA MIÑA SANTA NAI! destas de galleta/crema/galleta/chocolate/galleta/crema/chocolate aaaaaaaaaaiidiosmioquerrricaqueestámadrequemepariónuncamejordicho!

Coincidindo con este día, tiña pensado regalar unha camiseta "surf costa da morte" ao visitante 100.000 pero xa nos pasamos!!! :) Si, si, estaba todo pensado dende que fixen o blog...con 23 anos recén cumpridos xa calculei... A ver se para o 25 cumpreanos teño 100.000 visitas jajaja...

En fin, que un millón de gracias a todos e cada un dos que vos pasades por este superhumilde caderniño de bitácora.

Así que, como quería ter un minidetalle con vós, a camiseta oficial do blog vai para o visitante número: 101.101 (podédelo ver abaixo de todo, nun recadriño amarelo)

E diredes vós... e como sei eu se o que me avise (mandándome un correo a carpediemsempre@hotmail.com) é ou non é realmente o visitante número 101.101?? pois non, non o podo saber. Podería decir que se fixese unha captura de pantalla ou algo así... pero sei que non é necesario, fíome plenamente da bondade dos meus benqueridos lectores :)

Unha aperta forte a todos!!!

Cinco rubias desnudas mirándome

2010-05-31T08:12:00.004+02:00

Moi bos días!

Espertate con isto! Que viva a música de bo rollo!

Estou almorzando. E dirás... e a min que me importa xD É que son consciente de que actualizo pouco e un dos motivos é porque cando me dou conta perdo 2 horas con cada actualización que si escollendo fotos que si arreglándoas... ná, fuera. Hoxe toca ENTRADA EXPRESSS! Como me contestou antonio na entrada anterior que prefería varias entradas cortas que poucas largas...aquí vai esta. A toda mecha.

Propúxenma facela mentres almorzo. Agora estase quentando o leite no microondas e as fotos subíndose ao photobucket....

...

CLIIIN!! Leite listo e fotos subidas

Obviamente non vou nin tocar as fotos, valas ver así tal cual saídas do forno. Máis que nada porque senon si que se me enfría o colacao.

Aquí tedes a cinco rubias espidas mirándome con desexo. Cantas veces esperei este momento...

Rayito. Estas fotos do mesmo día que a entrada anterior

Suso

A esquerda que provoca esta conversación: -Non pinta mal...
-bah, pero seguro que imos "atalá" e se queda tendida coa marea...
(Panda de vagos)

O home que perdeu a cabeza por ver o tubo. Un tronco con 3 extremidades... algo raro

Xiro desfasado

Ala!! xa teño pouquiño leite na taza. Momento de coller varias galletas, estrujalas e facer unhas papas.
Déixovos que remato de almorzar!

Unha aperta a todos e que teñas MOI BO DÍA!!

Fotos de Nemiña

2010-05-27T01:58:00.005+02:00

Moi bos días!!
Antes de nada...
ponte a disfrutar do bo rollo que transmite esta cancionaza de k'naan

(Creo que xa teño canción para o stop-motion do próximo mural) :)

Onte e hoxe non houbo practicamente ningunha onda, polo que houbo que buscarse alternativas!

Nova adquisición!
Non pensei que se lle fora a sacar tanto partido. É a alternativa perfecta á falta de ondas ou a ondas malas/tendidas babosas. Cando a táboa/tablón xa non funcionan...é hora de saír, collelo kaiak, e botarse unhas risas cun bo amigo

Foto de Álvaro Rodriguez. Aproveito para presentarvos o seu novo blog: alcerocinco.blogspot.com

Pois como non hai fotos de acción... colgo unhas duns baños deste mes en Nemiña. Se non me equivoco son do día 2. Marcos, van por ti! jeje (que sempre me di que o blog non é fiel ao dominio, con toda a razón do mundo)

Suso co seu estilazo característico

Descoñecido chimpando

Moncho de Laxe disfrutando das boas vistas que regala esta esquerdiña. Sae de vez en cando neste fondos tan cambiantes que sufrimos/disfrutamos.

Alguén sabe quen é o que está reentrando?

Agora que o penso, esquecinme de presentarvos a miña nova táboa!

Estreneina en Louro, xusto despois de recollela no taller de CHUSMA.

Estou moi contento con ela. É anchiña na popa polo que aguanta ben dos meus 85 kg, e manten o planeo moi ben en olas con pouca forza. Ao ter 4 quillas fáiseme moi maniobrable, volume na punta que da unha boa remada... contento.

E ademais, encantoume o feito de que puidera colaborar na parte "artística" da táboa. Pintei o deck con pintura acrílica e esponxas, e a parte de abaixo, no proceso de laminado, escollín as cores e chorreei a resina tintada que me preparou chus ao meu gusto e maneira... despois encargouse el da parte técnica, de esparcila e facer un laminado como dios manda...pulido etc. Un crack.

Pasou unha cousa curiosa ese día. Vin a un rapaz que se andaba tumbando polo chan e adoptando posturas de contorsionista ao máis puro estilo "eu" sacando fotos cunha reflex dixital, e, aproveitando que non lle ía a ter que explicar en que botón se disparaba na miña cámara...pedinlle que me sacase unha foto coa táboa antes de "manchala" de parafina. O fotógrafo en cuestión resultou ser JUAN FERNANDEZ, prestixioso fotógrafo da surfer rule.

Ben, pois hoxe chégame un mms do meu amijo CARLOS cunha foto da surfer rule na que aparezo eu camiñando coa miña recén estrenada táboa. Que ilusión! amijiñoos! sonvos famoso! Debo de ser o único personaje que apareceu na 360 (nunha reportaxe de dani almeida) e na Surfer Rule e en ningunha das dúas aparezo surfeando!! A verdade é que me está dando que pensar xD

E para despedirme, unha foto de hoxe, que fun ata Rostro co veciño Rober a pasear cos cans e sacar unhas fotos.

Pescando estrelas

Tiña outra na que o sol non estaba queimado, pero... gústame máis esta. Ademais, se o sol non se queima conxelaríamonos todos non?

Unha aperta e que teñas moi bo xoves!!

pd. Prefires moitas entradas curtas ou poucas longas?

Un día en Nemiña

2010-05-20T11:21:00.006+02:00

Antonte, en canto acabei de facer uns recadiños pola mañá, un foguete no cu comezaba a botar chispas para coller material de bocata e tirar para Nemiña.

O día anterior, a pesar de haber olas para os "clics" de playmobil (ti tamén lle chamabas clics ou era eu só?), entre o sol, a temperatura, a compañía de Carlos e Belén, o bo rollo na auga, e algunha que outra esquerda pequena pero xeitosiña... a sensación coa que un se ía para casa era de "bañazo". Así que, o martes, coa subidiña de mar que había prometía bastante.

Unha vez en Nemiña, as ondas non estaban mal de todo. Foi entrar na auga e comezar a saír unhas esquerdas como churros. Durante aproximadamente unha hora, nun punto de marea moi concreto, viñan series seguidas para suministrarnos de ondas aos 15 ou 20 que en 5 minutos nos xuntamos na auga. As máis grandes poderían ter unha porta (2m reais)e teño "fotos mentais" moi boas como unha parede de Marcos en Drop knee cos brazos abertos cun tubo detrás no que cabería perfectamente.

Gozando como estábamos, o que menos apetecía era saír a sacar fotos así que... vas a ter que crerme jeje.

A única pega que temos agora con Nemiña é que se formou unha barreira de area ao máis puro estilo "mar de fora", que fai que en marea alta se convirta nunha piscina con rebotes.

Xa coa marea alta, despois dun merecido bocata/xelado/clara/charlas ao sol, volveron uns cuantos a auga aproveitando unha orillera que saía. Eu decidín quedarme na orilla sacando algunha foto. (Ao final tiven que acabar subido a unha pedra...tíñadesme que ver correr cando unha ola orillera intentaba cazarme atrapándome entre a laguniña e o mar)

Aquí abaixo temos a Moncho de Laxe

Este é Manuel. Estaba lesionado por iso non ía a facer ningunha maniobra... ¬_¬

Floater queimando a onda

Os rebotes que se formaban dábanlle un punto divertido ao baño

sobretodo para min que era o que vía en primeira fila os castañazos, jeje

Nesta, Suso pasou uns 10 metros de sección e cando chegou á parede... sorpresa! :) Encántame a expresión que se lle ve a Suso na foto. Póñolle un globito co texto ou xa llo poñedes vos? claramente está dicindo: "-cachis en la mar..."

Aquí disfrutando dunha oliña que duplicaba o seu tamaño por momentos

Despois fixemos un lume, parrilla, chourizos criollo, salchichas, lomo, cervezas, calorciño, ceo estrelado, charlas... ata as dúas da mañá. E para casa que mañá é outro día :)

Unha aperta para todos!

Estamos en Facebook!!

2010-05-17T11:22:00.004+02:00

E digo "estamos", en plural, porque en facebook estamos todos (ou a gran maioría). E dende hoxe tamén o está este humilde blog. Desta forma vós tamén poderedes participar dunha forma máis activa subindo fotos, colgando enlaces, videos... e comentando máis facilmente sen ter que poñer en cada comentario un usuario, contrasinal e interpretar unha palabra dunha imaxe.

Seguro que te preguntaches (e se non cóntocho igual) porque tardei tanto en incluir este blog na rede social. Moi fácil, parecerache unha tontería, pero, a forma que había antes de unirse a unha páxina era dándolle a un botón que poñía "hazte fan" ou "faite seareiro" e ese detalliño non che me gustaba nada de nada. Non quero suxerirlle á xente que se faga fan! non me salía da gana.

Agora cambiou. Agora hai que darlle a un botonciño que pon "me gusta" ou "gústame", así que, si che gusta este blog, e queres que te avisen das actualizacións e ver máis cousas con máis frecuencia... únete ;)

Pulsa AQUÍ

Apertas!!

De paseo por windows

2010-05-14T16:41:00.004+02:00

A semana pasada andiven por Madrid, e á volta, paseime por Windows!

Xa viña todo o camiño pensando en sacar algunha foto únicamente polo ceo que había.. pero cando vin eses campos verdes e lomas redondeadas propias do mesmísimo fondo de escritorio de windows... non o dudei. Peguei o volantazo na seguinte saída que me atopei e a correr polos prados cual Heidi correndo tralas ovelliñas.

Sei que ando algo ausente últimamente, tes que perdoar.
A semana pasada grabei dúas curtas por Vigo, fun a Madrid a un casting e a visitar uns amigos, houbo que pasar por Santiago (que un pouco de festa tampouco vai mal) e un montón de cousas máis que fan que che dea a sensación de que non pasaron dúas semanas senon dous meses.

Tantas cousas que contar e fotos que ensinar que cando me sento frente ao cacharro embótome e penso "ui, para esto póñome noutro momento que teña máis tempo" e como o tempo desaparece entre os dedos... nunca atopo o momento.
A ver se fago os deberes ultimamente e che ensino entre outras cousas unhas fotiñas de Nemiña de fai uns días.

Unha aperta e un saúdo especial a Juan de Maniños que me cargou as pilas para darlle caña ao blog ;) Encantado de coñecerte!

Canta razón...

2010-05-11T14:56:00.001+02:00

...ten este home.

Alex Fidalgo alias Shorty Dacosta

2010-05-08T20:01:00.006+02:00

"Cinco trabajos autoeditados. Su último cd Vendetta Mixtape fue seleccionado como una de las mejores maquetas de 2008 por la revista Hiphop Nation. Es autor del tema 'Rapestadio', cierre de las emisiones deportivas de la cadena de radio nacional Onda Cero. Hasta la fecha ha sido entrevistado por Radio Nordés Cadena SER, Loca FM, Radio Villalba (Madrid), La Voz de Galicia y Talento Novaxove."

"Rapeiro" de Corcubión entrecomillado.

Entrecomillado porque esa palabra trae ás nosas mentes un estereotipo que, ao meu modo de ver, non o define.

Humildade agochada só por momentos e letras. Sinceridade rotunda.
Un periodista, co seu máster...que no seu tempo libre escribe e rapea.
Vello amigo.

Fai máis de 10 anos (teríamos 14 daquela) era un deses "raros" que andaban cos pantalóns anchos e gorras de medio lado.

(As fotos que aparecen nesta entrada fíxenllas fai cousa de un mes en Cee, con Corcubión ao fondo, o seu pobo natal. A falta do flash externo que necesitaba para facer estas fotos que tiña na cabeza.... intelectus apretatus discurren que rabean... así que acabamos nunha especie de pequeno porto onde puiden poñer o meu coche coas largas postas a unha distancia prudencial para non queimarlle a cara. Agora as imaxes aparecen con un pouco de ruído pero foi cousa da compresión das fotos.. a ver se averiguo que pasa con ese problemiña.)

As súas letras contan historias...

e non se limitan a dicir "eu son o xefe e ti es un merda" aínda que ten algunha canción con un toque "sobrado" misturado con simpatía que fai máis que evidente que son construccións de personaxe.

Acaba de presentar o seu primeiro videoclip

Última entrevista por novaxove AQUÍ (para a que lle fixen as fotos)

Entrevista nunha radio AQUÍ

Podes descargar o seu último disco AQUÍ

Alex! que teñas toda a sorte do mundo!

Stop motion do mural de Coruña

2010-05-01T06:21:00.003+02:00

A semana pasada, como xa vos comentei, paseina en Coruña pintando un mural preto da praza de Pontevedra. Na tenda de roupa e complementos "kiero +" que se inaugurará este 3 de Maio.

Como de costume, a medida que pintaba a ritmo de Morgan Heritage, fun sacando fotos durante o proceso para poder editar este video :)

Espero que vos guste ;)

Apertas!!

Dúas máis...

2010-04-29T15:00:00.001+02:00

Soño

Mama

SeMana de vida

2010-04-29T01:29:00.003+02:00

Molla

2010-04-27T15:52:00.004+02:00

Salpica
Concéntrate en disfrutar...can!

Reverencia

2010-04-24T04:09:00.004+02:00

s.f. 1. Respecto moi grande [por algo ou por alguén].Acción de inclina-la parte superior do corpo cara a diante ante unha persoa, como mostra de respecto ou cortesía

Pintando en Coruña...

2010-04-21T00:52:00.006+02:00

...a ritmo de Morgan Heritage

Esta semana atópome en Coruña pintando un mural ao lado da praza de Pontevedra. Na rúa Cordelería, xunto ao hotel Zenit. Hoxe foi o segundo día de traballo e a cousa vai tal que así...

(estou preparando un video stop motion con este mural tamén)

Mañá seica chove así que no lugar de seguir con este (que lle quedará día e medio de traballo) sigo dentro do local no que farei unha posta de sol con dúas siluetas. Se te queres pasar tomámoslle un café.

É o primeiro mural que pinto "en público", na rúa, e, polo que vexo, é unha cousa moi positiva a nivel "promosión". Onte o promotor da obra do lado "fichoume" para pintar dentro cando acaben; e hoxe tamén se mostrou interesada a encargada dunha perruquería que está moi preto. A ver se saen adiante! Tamén farei outro nun pub que se chama Habana Vieja, cerca do Milenium, no paseo marítimo. Mantereivos informados. E o "proxecto grande" do que non vos quero falar moito ata que non vexa todo ben firmadiño, segue indo vento en popa.

A verdade é que estou moi contento. A nivel "actoral" tamén hai novas. Hai 3 curtas máis nas que vou actuar, e seleccionaron a de "momentos captados.." no festival de curtas de Sada. Estarán coas proxeccións de curtas dende hoxe ata o Sábado ás 20:30, que será a entrega de premios na casa de cultura de Sada. Se vos apetece ir xa sabedes, estades convidados :)

Unha aperta e disculpade o retraso na actualización!

Un saúdo a Jorge! sae do anonimato! sabemos que nos les! ;)

Desnudo

2010-04-12T02:32:00.005+02:00

Relaxcitación calmada

Calma...

video do garabatresde

2010-04-11T17:25:00.002+02:00

Pequeno video do debuxo que colguei na entrada anterior

Que aproveitedes este sol para cargalas pilas!
Apertaas

Outro garabato "3D"

2010-04-08T11:14:00.006+02:00

Eu non sei se a vós tamén vos pasa, pero eu no colexo-instituto-carreira e agora nas reunións sempre fun dos de andar garabateando e debuxando tonterías. Pero ollo, prestando atención a todo o que sucedía. Recordo que isto último non o crían moitos profesores e tenme caído algún que outro "toque de atención".

Pero cando me propoñía aparentar estar atento (ademais de estalo) mirando directamente aos ollos do profesor e asentindo coa cabeza como o máis pelota dos alumnos... era xusto nese momento cando se me iba a cabeza á praia, a pensar no windguru, na mellor praia para surfear, nas cousas que tiña que facer, na rapaza que che gustaba, etc...

Onte, nunha reunión da Aaag, púxenme a facer isto...

(coloquei un pouco mal o boli que se vos fixades na puntiña parece que está levitando)
O debuxo que colguei fai pouco dun afialapis foi feito colocando de pé un de verdade, e debuxaba mirando todo o rato dende o punto de vista que había que ter para velo "levantado". Nesta ocasión, como non era plan estar pegando a cabeza á mesa cada dous por tres, debuxei todo calculando como se debería de ver o debuxo dende un punto de vista en concreto. Digamos que a "ojímetro". Se a reunión xa foi longa, máis se me fixo ao desexar ver se aquel garabato estirado tiña algunha forma desde algún lado.

Teño unhas ganas tremendas de contarvos un proxecto que se está cocendo un chisquiño relacionado con isto, pero ata que non haxa nada firmado prefiro non botar ningún fogo.

Unha aperta!

2º video do Ondalonga 2010 + Semana santa costa da morte

2010-04-07T09:42:00.004+02:00

Moi boas a todos!
Para comezar déixovos co segundo video editado por Susoben

Onda Longa 2010_2 from suso ben on Vimeo.

Moitas gracias a Ruben, Suso e Victor por ter rexistrado de tal maneira aquel día ;)

Espero que disfrutásedes da semana santa o máximo posible. Eu paseina de vacacións pola Costa da Morte :) Xa sabes, cando uns amigos veñen a pasalos días cerca da túa casa e ti vaste con eles ensinando recunchos bonitos e pouco coñecidos, e disfrutando dos sitios non como se os visitases tódolos días, senón coa ilusión da primeira vez jeje.
Algo así como cando veñen de surfari os meus valencianos, que acabamos acampando en Rostro, Nemiña, Mar de fora...e sínteste totalmente de surfari, pasándoo xenial aínda que téñala casa a a 10 minutos.

Aquí experimentando retratos coa axuda de un flexo

Amijoooss :*

Cariño si, pero sin mariconadas

Facendo deporte

Bautizo surfeiro en Estorde!

Sinto por ter isto tan abandonado!! pero é que non dou a basto. Compensaréivolo! ;)
Unha aperta!

Crónica festival Ondalonga

2010-03-31T12:13:00.007+02:00

Todo o bo se fai de rogar, e o primeiro festival Ondalonga non ía ser menos. Tras varias semanas de espera, chegou o día. Chega o maretón que nos da a posibilidade de probar esa onda que algúns coñecían pero poucos surfearon. Vía facebook, blogs, webs e emails comézase a convocar a todo o mundo o sábado 27 de Marzo para disfrutar dunha festa surfeira especial.

11:00 am - A música xa está soando baixo a Ponte. Unha carpa, bandeiras, coches, furgos, autocaravanas e un bule bule de surfeiros poñendo a punto os seus longboards era un indicio máis que evidente de que algo gordo se estaba cocendo. Comezan as presentacións de moitos que non se coñecían, outros que sí pero só de internet, e reencontros de vellos amigos que ves poucas veces ao ano. Cada un foise poñendo a súa camiseta distintiva para recoñecernos na auga (superman, marinerito, floreadas, cada cual máis simpática), xa que as votacións dos 8 premios serían realizadas polos mesmos participantes e sería imposible recordar tódolos nomes.

Baixo o ritmo de Jack Johnson, colocámonos para que Julian Foto Surf nos faga "O fotón", a fotona de Salinas versión galega, xa era hora!

Iago e Román explican unhas nocións básicas sobre a onda e por onde remontar de forma organizada sen matarnos uns aos outros, e dan unha premisa que foi fundamental para matar de raíz calquer tipo de malentendidos: "Está permitido saltar ondas!". Penso que a todos se nos iluminou a cara.

11:40 am - Guiados por Dani Alvite comezamos a remontada. Bueno, máis que remontada...habería que inventar un nova palabra para aquilo que vivimos. Inventamos o "senderismo acuático" 100 metros camiñando pola area, 100 coa auga polos nocellos, uns 300 coa auga polos xeonllos e despois xa só quedaba aproximadamente medio kilómetro remando...vamos, o normal :) Mirado polo lado positivo, serviu para ir coñecéndonos entre nós, poñernos ao día, ir quentando motores, fortalecer cuádriceps, xemelgos... Vamos que se se lle ocorre a idea do senderismo acuático a algún balneario/spa seguro que nos cobrarían unha pasta.

No último tramo da remontada, un xa se podía entreter mirando para os primeiros que chegaban ao pico cazando as primeiras ondas da sesión. Houbo dende talegazos...

...ondas collidas co longueirón do revés para acabar con xiro de 180º

e algún que tiña unha nova forma de ver o mundo...

Unha vez todos no pico, comezou a romería

Cada serie que chegaba era recibida por unha manada de case 50 "longueiros" que boureábamos como famentos recibindo unha mariscada. Animándonos uns aos outros mentres non parábamos de remar para ir na onda cantos máis, mellor.

Moitos asegurabamos que nos estabamos pegando as máis longas e duradeiras surfeadas da nosa vida. Incluso Kike Manero mirou o reloxo antes de coller a onda e despois e contabilizou máis de dous minutos e medio.
Outro compañeiro de onda decíanos aos que íamos surfeando con el: "bueno yo me bajo eh, yo me bajo!" como se de un bus urbano se tratase e non quixese ir moi lonxe do pico.

Todos, absolutamente todos, lucían na faciana un sorriso de orella a orella. Daba gusto mirarse ás caras para ver e ulir que todo o mundo estaba alí para o mesmo. Para encherse de boas vibracións con cada bocanada de aire, cargarse de enerxía positiva, animarse uns aos outros, rirse e coller ondas sen parar, a poder ser, compartidas...En definitiva, encherse de surf. Porque non debemos esquecer que a esencia desta forma de vida nace da diversión. Nace dun sentimento que, se non é a felicidade en estado puro, paréceselle moitísimo.

15:00 Despois de un par de horas (algúns botaron na auga ata 5!) íamos saíndo a terra firme. Era hora de comer algo, descansar ao son da música, siestiña aproveitando o sol que saía por momentos, charlas na carpa da organización comentando as xogadas... para máis tarde preparar un chocolate quentiño que faría a delicia dos máis glotóns.

21:00 Unha vez dixerido o chocolate (non no caso dos cuatripitidores...ejem...) dirixímonos ao restaurante Dantón II que nos esperaba cunhas cañasa ben frescas a poucos metros de onde estábamos. Fala que te fala ata a hora de cear. Logo de repoñer forzas cunha rica e abundante cea chega a hora na que Iago e Román (considerados Santos a partir deste festival) din quen son os gañadores dos premios. Non recordo quenes foron os gañadores porque, grazas a deus, no ambiente distendido e de cachondeo que se respiraba, primaba a actitude que se debe ter ante a vida, na que non hai nada que importe moito.

00:30 O nivel de cachondeo acada as cotas máis altas da noite. Algunha que outra botelliña de viño comezaba a facer algún tipo de efecto secundario no personal (cousa rara xa que, obviamente, rapaces sans que somos os surfeiros, era viño sen alcohol ¬_¬). O apoxeo chegou coa estelar actuación do grupo Alfeizar, que conseguiu que bailásemos e cantásemos entre carcajadas as súas pegadizas cancións como "la guarida del amor" ou a súa única canción en inglés, que di algo así como: "tsatuatse mi noombgue, en la frueennte, con luses de coloouesss entue la hente" (tatúate mi nombre en la frente con luces de colores entre la gente)

Alfeizar deu un concerto pola noite despois da cea. Foto: Alvaro Pastor

03:00 Algúns resistíanse a que rematase este día tan especial, pero pouquiño a pouco o cansancio ía levándose aos seus longueiróns para as súas respectivas casas, autocaravanas, furgos, coches... Cansados pero felices, coa sensación de que parecía incrible que todo saíse tan PERFECTO nesta primeira edición do festival. Pensando xa no próximo Ondalonga, que, de seguro, gañará cada ano máis adeptos.

05:00 Durmimos e soñamos..... Soñamos e agradecemos que haxa persoas que dediquen o seu tempo e traballo a levar a cabo un evento deste tipo.

Agotados pero agradecidos. O músculo máis agotado? o músculo do BO ROLLO

A entrada de hoxe está colgada en SurfGZ con máis fotos de Julián. Pódela ler AQUÍ

E aquí un pedazo video que editou susoben & company do blog "surf e fotos na costa verdescente"

Onda Longa 1 from suso ben on Vimeo.

Graciñas a Iago, Román, Dani... e a todos os que botaron un cable para que este festival se puidese levar a cabo. Exito rotundo o deste primeiro festival de longboard galego.

Boas ondas!

Recuncho asturiano

2010-03-27T01:56:00.001+01:00

O finde pasado pegueime unha escapadiña pola nosa terra veciña. En busca de recunchos chegamos ata Cantabria. Pero de tódolos que visitei, quédome con esta cova.

Entrabas por un furadiño no medio dun prado para recorrer un bo anaco ás apalpadas, completamente ás escuras. Gracias á luz dos nosos móbiles avanzamos pola oscuridade, contorsionándonos nos estreitamentos, guiándonos polo son das ondas que comezaba a rebotar nas estalactitas e paredes húmedas. Máis adiante, comezámos a ver a luz ao final da cova, que desembocaba no mar permitindo que as ondas penetrasen na cova saltando algunhas pedras.

Que a túa vida é unha...?

2010-03-18T01:41:00.001+01:00

BIRTHRIGHT from Sean Mullens on Vimeo.

Se a palabra "merda" foi a primeira que se che veu á cabeza despois de ler o título da entrada, significa que moito temos que aprender de persoas como esta.

5040 segundos

2010-03-17T03:22:00.007+01:00

Escoita

A terra xira e non para. Os días pasan e non volven. Os meses corren, os anos corren. Os segundos...
Non permitas que os segundos, escurridizos, humedos, líquidos, suaves, finos, fugaces se che escurran entre os dedos.
Péchaos, chúpaos, agárraos, arrúgaos, saboréaos, lauréaos, úleos, ámaos, sínteos, escóitaos...
E se os deixas ir, míraos ben porque eles non te ven. Eles pasan. Pasan. Pasan. Pasan. Con ritmo. Sen pausa. Con ritmo. Sen pausa...

5040 segundos

Choiva de estrelas sobre Monte Louro. Choiva de segundos

Espellos de Bali en venta

2010-03-16T22:23:00.007+01:00

Mira o que che traio hoxe.
O meu amigo Salva vende estes espellos que trouxo de Indonesia. Él atópase en Madrid pero fai envíos a contrarrembolso a toda españa.

Son espellos de terracota e vidrio, feitos artesanalmente en Ubud, Bali.

Ten distintos modelos. Aquí vos mostro algúns deles. Teñen 30 cm de diámetro
Os precios varían en función da cantidade:
1 espello 15€
2 espellos 24 €
3 espellos 30 €
+ 4 euros de gastos de envío.

Para mercar algún ou facer algunha consulta contactade con salvasanchez@pluscycling.com

Unha aperta e bo luns!

Garabateando en 3D

2010-03-16T00:20:00.003+01:00

Experimentando co lapis

No seguinte video vese como tiven que facer o debuxo para que pareza que as pezas están sobre o folio.

Fixádevos neste home que se pinta a si mesmo converténdose no home invisible

Podedes ver máis traballos seus Aquí

E agora alucina con Julian Beever (se non o fixeches aínda)

Moi posiblemente embarque nun proxecto de murais "3D" nun concello. Mantereivos informados porque pode saír algo interesante de aí.

Unha aperta e que teñas bo martes!

Desculpa o retraso!

2010-03-12T19:52:00.009+01:00

10 días sen actualizar, mimadriña. Perdona! E non é por falta de cousas que contar, senon todo o contrario. Non tiven tempo para nada. Para que te fagas unha idea, a semana pasada fixen 1000 km sen saír de Galicia. En fin.
Aquí vai unha entrada longa a modo de pupurri.

En canto ao relacionado coa interpretación, fixen un par de castings (Vigo e Coruña), unha curtametraxe (A Estrada) e un anuncio para Estrella Galicia (Pastoriza, Lugo).

A curta chámase "Estadea" e é a segunda curtametraxe do director Pablo Cacheda. Co que fixen o de "momentos captados dunha realidade xa inexistente" (título pequeno)
Ata agora só colgara o trailer, pero aquí tes a curta completa.

Momentos captados dunha realidade xa inexistente (SUB ESP) from Pablo Cacheda de Paz on Vimeo.

Esta curta foi feita sen apenas presuposto, pero mercoulla a tvg para emitir en ondacurta e co que lle pagaron costeouse gran parte do segundo corto.

En canto acabou a rodaxe, fun a por Marta a Santiago...

e tiramos para Pastoriza, onde grabariamos o día seguinte o anuncio para estrella galicia con Luis Moya.

E parecía pequeno o home. Di miña nai: diola, sempre se ve aí encollidiño no coche...
É un home simpático a rabiar. A alegría da rodaxe. Humilde, amable e con coñas todo o rato.
Este galego fíxose moi coñecido por frases como "trata de arrancarlo por dios, carlos trata de arrancarlo!!" ou "ojoderechalarga rasanteiquierda arrás!" (que non é arrás, senon ras) pero en realidade, para quen non o sepa este home leva ás súas costas dous mundiales, 4 subcampeonatos do mundo e 5 terceiros postos entre outras cousas como unha travesía a nado cruzando o estreito de Xibraltar con fins benéficos.

A raíz da súa curiosa e rápida forma de falar, surxiron moitos imitadores. Destacar esta broma dun que se fai pasar por Luis pedindo un taxi. Non ten desperdicio

Neste video podemos ver a animalada de información que teñen que procesar os dous (piloto e copiloto) durante un tramo.

A pesar dos logros de Carlos Sainz e Luis Moya, por todos é sabido que tiveron moi mala sorte, sen a cal terían gañando máis mundiais. No final do anterior video, por exemplo, vese como atropellan unha ovella 185 km por hora, o que os deixou sen potencia no coche e sen frenos. Aínda así seguiron para diante acabando o tramo pero perdendo a victoria.

E neste, vemos como se lles estropea o coche a 700 metros de gañar un mundial. Onde se fixo famosa a frase de "trata de arrancarlo". A verdade é que se vedes o video completo chégase a sentir tal impotencia que che deixa mal o corpo. Tamén me chama atención Carlos, que parece que ten orchata correndo polas venas, mimadriña que temple.

Despois hai outros pilotos que atropellan cabalos e só perden 26 segundos de tramo. Espectacular
="always" allowfullscreen="true" width="640" height="505">

Jolín, perdoa por abusar de tanto video, pero un empeza a rebuscar por youtube e atopanse cousas moi curiosas! mirade que coche!

Bueno, (volvendo ao tema da rodaxe do anuncio) decía Fernando Fernán Gomez: a los actores nos pagan por esperar. E certo é que das 12 horas que debimos pasar alí, fixemos falta 3. Nese tempo de espera collín a cámara pero non parecía un sitio moi apropiado para as fotos, xa que pouco máis que asfalto, rodas e coches abarcaban o campo visual. Nada mellor que iso para intentar buscar algunha posibilidade.

Esta foi sacada coa cámara do revés, cazando a Marta a través do reflexo dunha mesa onde estaban pegadas esas letras en vinilo branco.

Esta escapando dos camións do fondo, asfalto, cables...

Por certo. A ver se adiviñades con que cámara se grabou o anuncio...

A de video que vedes foi a que empregaban para o making off, e coa de fotos (unha canon D7) foi coa que grabaron todo o que sairá na tv. Acabaremos facendo películas cos móbiles. Isto é incrible.

Aquí vese todo o despliegue de sticos para facer rebotar a luz solar e iluminar o interior do coche. Falando de iluminación, cando estábamos grabando en interiores, escoitouse unha explosión e foi que rebentou unha bombilla e a lente dun foco de 12.000 watios que se usa para simular a luz do sol que entra polas ventás. Rápidamente adiviñamos quen era o dono do aparato porque foi o que máis rápido empalideceu. De alí a un rato, cando comezaba a saír do shock, non podía parar de decir: no puede ser, no puede ser, no puede ser... E é que , só a lente do foco costou 9000 euros. As cifras en euros neste mundillo do audiovisual son para caer sentado coa risa.

Bueno, e para rematar con esta entrada pupurri, gustaríame que lle pegárades un vistazo a este video producido e dirixido por FRAN ZEIBE (O amigo que me fixo o videobook). Agredecerá que comentedes as imaxes que menos e máis vos gustan e digades que opinión vos merece. Non tardará en estrear a curta da que proveñen todas estas imaxes.

Espero que vos guste.

Unha aperta a todos e que pasedes un moi bo finde!!

Apañando restos da cicloxénese explosiva

2010-03-02T12:40:00.003+01:00

Non vos da a sensación de que a xente está de mala leche porque o temporal non destrozou Galicia de cabo a rabo?
E que os comentarios que se oen son:
-home home nomejo**, tanto temporal tanta merd* e ao final unha brisa de nada
-si oh, boh, tanta alerta tanta tontería tanta con** da virjen, si foran tomar polo **

Basta que non avisaran e que caese unha soa árbore no tellado dunha casa para que xa estiveran reclamando responsabilidades, cartos aos seguros, botandolle a culpa a todo mundo:
-¡joendiolaaa!! Sapatero tiroume un arbol ensima e ahora non me quer pajar unha casa novaa!! pero el si que ten casa non?? aahh carallo...

En fin, demos gracias, que puido ter sido moito peor do que foi. Tivemos moita sorte. E seguramente non pasou nada máis porque todos estivemos en casiña encerradiños, que se fixésemos vida normal seguro que había algún que outro accidente máis.

Este domingo, despois do relaxado paso do Xynthia por Galicia, achegueime ata a praia de Rostro.
Na auga xa estaba Brais, disfrutando dalgunha que outra baixadiña

A pesar de estar a marea increíblemente alta, as ondas tocaban fondo para o noso disfrute. Cambiámonos de pico, e comezaron a sair unhas esquerdiñas que gañaban forza a medida que se achegaban á orilla. Pasámolo bastante ben. E un domingo estar ti e un amigo na auga, con olas de "eu vou pa dereita!-vale eu pa esquerda!" non ten prezo

Unha aperta e que teñades bo martes!

Que teñas un moi bo luns...

2010-03-01T09:34:00.001+01:00

Visto no facebook de Dani Alvite ;)

Unha aperta a todos!

Secuencia en Ne miña

2010-02-22T20:19:00.002+01:00

Canto máis surfeo menos sei. E refírome, sobretodo, ás posibilidades de que haxa un bo baño ou non en función das condicións meteorolóxicas.
Cantas máis veces vas a unha praia, máis veces che sorprende para ben ou para mal; O que fai que cada vez esteas menos seguro das posibilidades de baño.

Moitas veces, chámanme amigos preguntándome como están as praias de por aquí para non pegarse a kilometrada de balde, e atópome co dilema. Se lles digo que non creo que haxa nada, e paso eu de casualidade porque vivo ao lado e hai olazas... síntome mal claro! e se digo que se veñan porque creo que pode haber algo e ao final quedamos todos en terra coméndonos os mocos...mal asunto tamén.

En fin...

Que o outro día achegueime a Nemiña sabendo que non a ía a coller no punto de marea adecuado... e había baño igual.

Houbo un pico en marea alta, outro en media e outro en baixa. Cando normalmente só hai un piquiño en alta (e con moita sorte).

Xa saíran todos da auga, e bañeime eu só. Bueno, non tan só: Cando o sol comezou a sumerxirse no horizonte, acompañáronme unha bandada de golfiños que saltaban e surfeaba moi preto de min. Un auténtico espectáculo natural. Sen adestradores nin elementos artificiais. Neses momentos, por un lado sínteste en total harmonía coa natureza, integrado molécula a molécula, e por outro sínteste un pouco intruso, por pertencer á raza animal que pretende destruílo todo.

Suso Tudor, que andaba por alí, quedouse coa miña cámara e sacoume un par de secuencias:

Non hai nada como verse (en foto ou video) para darse conta de todo o que un fai mal, ou todo o que se podería ter intentado e non se intentou.
Neste caso, ademais de correxir a postura, penso que o que se podería ter intentado sería un reentry aproveitando o punto vertical da onda, non? Porque fun demasiado optimista pensando que o tubo sería o suficientemente grande para entrar. E digo "intentar" por decir algo... é como mercar un boleto do euromillón. Se non se merca non toca non? :)

Unha aperta!

E esta semana disfrutádea, mirádea, e saboreádea como se fósedes nenos...

Outro video que non debes ver

2010-02-18T00:46:00.005+01:00

Nada interesante. Non di nada que sirva de moito na vida así que, para que velo?
Mira algunha que outra foto, non leas moito non vaia ser que atopes algo interesante, e se ves algún video, que non che quite máis de dous minutos.

Outro video dos que non vale a pena ver. Visto nun blog que da asco entrar nel www.adesgana.com Blog dun amigo dos que cando os ves te cambias de acera. Destes que xa non sabes que inventar para non ter que quedar con el.

Alguén dixo que para que os malos triunfen basta con que os bos non fagan nada.

Ubha aperta

Disfraz de Avatar: Resultado

2010-02-16T12:05:00.003+01:00

Bueno amigos, pois aquí está o resultado. Son un pedazo friki baquesí?

Hoxe intentarei mellorar a maquillaxe da cara dibuxando tamén os ollos, a ver si me sae.
É unha auténtica "guayada" o tema dos zancos. Moito máis fácil do que me esperaba, en serio. É como camiñar normal! só hai que ter un pouco de coidado coas escaleiras e punto. Pola noite incluso podía entrar nos locais aínda que estiveran cheos de xente sin medo a caer. Por certo, falando de pubs! gañei un concurso de disfraces individuais organizado polos locais de cee! :)

Alucinoume a participación da xente. Tanto en Fisterra como en Cee, máis do 90% das persoas estaban disfrazadas. E TODOS facían o mesmo comentario: "Dioss..que fríoo!" (cando saín de casa marcaba o coche -1Cº) porque poucos disfraces esceptuando os de viquingo e de vello serven para ir ben abrigadiño. Así que, partindo desta demanda de calor por parte de todos, ocorréuseme organizar unha festa de disfraces no verán. Nalgunha praia, con música, churrascada, bebida, posiblemente algún concerto e caloorrrr! Para iso creei un grupo en facebook que se chama: "Eu tamén quero unha festa de disfraces no verán! O CARNAVRÁN" Buscádeo e unídevos se vos gusta a idea.

Bueno, espero que o pasedes moi ben nestas festas, comades moitas filloas (mmmm...) e orellas

Apertas!

Disfraz de Avatar

2010-02-12T03:23:00.004+01:00

Ou mellor dito, de Na`vi.

(Carlos, aínda non a viches?) ;)
Se non víches a película en 3D, estás tardando. É unha auténtica pasada. Eu fun ao cine medio mosca (porque non me soen gustar as típicas películas ás que lle dan tanto bombo, tipo señor de los anillos ou harry potter) pero saín ENCANTADO. De feito, ó día seguinte volvín a vela dende uns asentos que vibraban...e volvería a vela por 3ª vez.

Dito isto, ao que ía. Supoño que a todo o mundo se lle ocorrería disfrazarse en carnavais de Avatar, porque saes do cine desexando ser un Na`vi, indíxena de Pandora.

A min xuntáronseme as ganas de ser un Na`vi, coas que tiña (dende fai anos) de facer uns zancos (dos de atar ás pernas). Así que púxenme mans á obra. Se me da tempo de facer o disfraz, ben, e senon... pois teño uns zancos.

Dispoñíame a encargar uns na carpintería pero pensei que ao mellor apañaba co que tiña por casa. Así que aquí explico como fixen (en plan chapuzas) uns zancos aquelando con tódolos aqueles que teñas para aquelar no teu aquel.

Atopei iso (á estructura de madeira vinlle forma de caballete e pensei que era unha señal para que pintase a táboa dunha vez) e coa axuda dun machete, unha serra e un martelo quedeime co que me interesaba...

Cunha serra de calar recortei dunha madeira máis grosa estes tacos

que soportarán a maior parte do peso.
Medín a altura desexada tendo en conta que o sobrante de arriba non pode ser nin moi corto (para que faga ben firme) nin que pase dos xeonllos.
E a base de puntas e martelazos fixen esta chapuzada de zancos. 4 puntas pola parte de abaixo do taco (cunha inclinación perpendicular á forza que exerceremos ao subirnos), unha por cada lado en diagonal para que o taco non se separe de pau, e dúas grandes por arriba para o mesmo. Despois 4 puntas en zig zag clavando a táboa na que irá o pé ao taco.

O meu benquerido proxenitor dime que iso vai aguantar 20 pasos, con moita sorte. Eu xa os probei e penso que como moito pode escachar a táboa onde vai o pé, xa que fai firme en pouca superfice. Pero o taco, aposto a que non cae, cajona`ví. De todas formas, para reforzar o un e o outro, farei o que me propuxo: colocar dous "ángulos" de madeira máis en cada zanco, un a cada lado.
Ah, e atopei un cacho dunha tubería da auga, corteina ao medio e fixen unha especie de protector/abrazadeira para os xemelgos. Cubrireinos dalgunha tea ou espuma, fareille unhas ranuras e pasarei por elas unhas cinchas de belcro para fixar os zancos ás pernas.
Algo tal que así

Aproveito para presentarvos a miña táboa recén pintada. Púxenme a pintala sin saber o que ía a facer. Foi fruto da máis pura improvisación, pero non me disgusta de todo o resultado. É que se esperaba a que se me ocorrese o debuxo perfecto non a pintaba nunca (Chus! cando querias laminámola!). Os bordes brancos e a parte de abaixo irá con resina tintada de amarelo e laranxa.

Seguindo co disfraz de Avatar...
Buscando tutoriais de maquillaxe atopei cousas como este personaje que di que se maquilla en 10 segundos...son unhas risas (a partir do segundo 35)

E outros máis currados como este (moi longo)

Para a cabeza pensei en mercar unha peluca e facerlle trenzas. Se non é o suficientemente longa, engancharlle unha trenza feita con lá. Para facer como si estivese rapado polos lados, tratarei de buscar un gorro de piscina azul (ou branco para pintalo) e cortar a peluca e pegala nel.

Para o corpo, o propio sería ir con taparrabos e pintado, pero como somos humanos, e imos pasar frío... Buscarei uns leggins ou mallas de tía azuis, taparrabos e licras ou camisetas de manga longa apretadas.

E se alguén me presta un cabalo, póñolle atrás dúas patas máis e bueno, xa non falta detalle :)

E ti? de que vas ir?

Unha aperta!!

¿que é iso?

2010-02-11T02:03:00.003+01:00

Bonita reflexión para hoxe

Non fai falla comentar nada...